nildniz
"İlke diyor ki mezun olunca görüşürüz değil mi? İlkokuldan beri bu kıvırcıkla oturuyorum ben sence görüşmememiz mümkün mü İlkeciğim? Süper zeka arkadaşım benim."
"Ne bileyim Arda ya? Farklı şehirleri kazanırsak ne yapacağız, gözden ırak olan gönülden de ırak olur ayrıca."
Savaş ellerini İlke'nin saçların atarak karıştırmaya başladı.
"Sen de bizi bırakmaya dünden hazırsın İlke. Üzgünüm ama hepimiz aynı üniversiteye gideceğiz zaten, gidemezsek bile ben sizi bulur bir araya getiririm. Uzakları yakın ederiz icabında."
"Aynen." dedi Arda katıldığını belli ederek sonra gözleri bana ilişti.
"Sen niye bir şey demiyorsun Nil?" dedi beni süzerek. Şimdi hepsinin bakışları bana dönmüştü.
"Bilemeyiz." dedim yutkunarak, "Hayat bizi başka yerlere sürükleyebilir, başka kişilere çevirebilir. Sonsuza kadar birlikte büyüyemeyiz."
Arda'nın kaşları çatılırken, Savaş birden bağırdı ve hepimiz kahkahaya boğulduk.
"Ben de öyle hayatın amına koyayım o zaman!"