Romantizm Stories

053***; Yağmur hanım, ben lafı uzatmayı pek sevmem. 053***; Sevgili olayları felan da çok ters bana, size de öyle olduğunu düşünüyorum. 053***; Ben sizi gördüm beğendim. 053***; Bence siz de beni beğenirsiniz. 053***; Haftaya müsaitseniz sizi Allah'ın emri, peygamberin kavli ile istemeye gelelim? Siz; Ha?

"𝗕𝗶𝘇 𝗮𝘆𝗻ı 𝗸𝗮𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗶𝗸𝗶 𝗳𝗮𝗿𝗸𝗹ı 𝘇𝗮𝗺𝗮𝗻 𝗱𝗶𝗹𝗶𝗺𝗶𝗻𝗱𝗲 𝗸𝘂𝗿𝘀̧𝘂𝗻 𝘀ı𝗸𝘁ı𝗸. 𝗔𝗺𝗮 𝗻𝗮𝗺𝗹𝘂𝗻𝘂𝗻 𝘂𝗰𝘂𝗻𝗱𝗮 𝗯𝗶𝗿𝗯𝗶𝗿𝗶𝗺𝗶𝘇𝗶𝗻 𝗼𝗹𝗱𝘂𝗴̆𝘂𝗻𝗱𝗮𝗻 𝗵𝗮𝗯𝗲𝗿𝗶𝗺𝗶𝘇 𝘆𝗼𝗸𝘁𝘂." 𝗬ı𝗹 𝟭𝟵𝟱𝟯, 𝗡𝗲𝘄 𝗬𝗼𝗿𝗸. Yeraltı dünyasının dumanlı barlarında, mafyanın gölgesinde kesişti yolları. Ethan Vance, acımasız bir liderin en güvendiği, soğukkanlı korumasıydı; Hazel Moore ise zarafetiyle büyüleyen ama ardında tehlikeli sırlar taşıyan gizemli bir kadın. İki yabancı, acımasız bir yalanın tam ortasında birbirlerine aşık oldular. Kuralları yıktılar, gizlice evlendiler. Ancak Hazel'ın kanlı bir çatışmada "ölmesiyle" bu büyük aşk trajik bir sona ulaştı. Ethan karısının arkasından yıllarca yas tuttu, kalbini buzla kapladı. Oysa ikisinin de sakladığı, zamanı yerinden oynatacak bir sır vardı: Onlar 1950'lere ait değildi. 𝗬ı𝗹 𝟮𝟬𝟮𝟲, 𝗡𝗲𝘅𝘂𝘀 𝗧𝗲𝘀̧𝗸𝗶𝗹𝗮𝘁ı. Görevini tamamlayıp kendi zamanına dönen Ethan, o ağır takım elbiselerini çıkarıp modern dünyasına ayak uydurmuştu. Katıldığı ilk büyük operasyon toplantısında ise hayatının şokunu yaşadı. Teşkilatın acımasız lideri Marcus Sterling'in hemen yanında, kürsüde duran kadın... Bol jean pantolonu, boynundaki yıldızlı gümüş zincirleri, elindeki teknolojik silahı ve o umursamaz, cool tavrıyla üssün en tehlikeli stratejisti olarak tanıtılan kişi; Ethan'ın yıllar önce öldüğünü sanıp uğruna dünyayı yaktığı karısı Hazel'dan başkası değildi! Maskeler düştü, sahte geçmişler silindi. 2026'nın neon ışıklı sokaklarında şimdi iki dahi casus karşı karşıya. Üstelik Ethan'ın açığın

"Leydi Vespera?" Jace'in sesi koridorda yankılandı. Beklediğinden daha yüksek, daha otoriter çıkmıştı. "Bu saatte burada ne yapıyorsunuz?" Vespera gözlerini yavaşça açtı. Bakışları buğuluydu. Normalde insanın içini delip geçen o hesaplı, keskin bakışların yerinde garip bir bulanıklık, dalgın bir yorgunluk vardı. "Veliaht Prens..." diye mırıldandı Vespera. Sesi hafifçe sürçüyordu. Çenesini kaldırıp ona bakmaya çalıştı ama dengesini sağlamakta zorlanarak duvara biraz daha kaydı. "Koridorlarda devriye mi geziyorsun? Savaş henüz başlamadı." "Çok içmişsiniz," dedi Jace, aralarındaki mesafeyi bir adım daha kapatarak. Sesinde hem bir azarlama hem de gizleyemediği bir endişe vardı. "Bir Tyrell, Menzil'in fiili yöneticisi kendini bu halde sergilememeli. Bu sorumsuzluk. Eğer başka bir lord sizi böyle görseydi-" "Başka bir lord görmedi ama," diye kesti Vespera onu. Normalde yapacağı gibi sivri ve zehirli bir tonda söylemek istemişti bunu, ancak kelimeler dudaklarından dökülürken bütün gücünü kaybetmiş, geriye sadece kırgın bir fısıltı kalmıştı. "Sadece sen gördün. Her zamanki gibi."

...ASHE'NİN ATEŞİ... Binlerce yıldır yaşayan Yeşim İmparatoru Ashe(Perth), yüzyıllar önce kaybettiği eşinin ardından ne kalbini ne de Yeşim Ateşi'ni yeniden canlandırabildi. Ta ki saraya çağrılan genç bir şifacı olan Santa ile karşılaşana kadar... Kimsenin bilmediği gerçek, Santa'nın sıradan bir şifacı olmadığıdır. O, Ashe'nin yüzyıllar önce kaybettiği eşinin yeniden doğmuş ruhudur. Fakat saray halkı bunu bilmez. Onlara göre Santa, imparatoru büyüleyen gizemli bir şifacıdan ibarettir. Ve Kara Ejderler, geçmişte yarım bıraktıkları savaşı bu kez sonsuza dek bitirmek için yeniden harekete geçmiştir.

Güzel ve zeki kızımız, mafya tarafından kaçırılır.

"Biz birbirimizin düşmanı olmak için doğmuştuk; tahtların gölgesinde, sahte isimlerin arkasında birbirimizi yok etmek için değil, aşık olmak için değil..." Karahan ve Valerius... Nesillerdir birbirinin kanını döken iki düşman krallık. Savaşın yıkımını durdurmanın tek bir yolu vardı: Kanlı bir barış ve zorunlu bir evlilik. Karahan Krallığı'nın özgür ruhlu Prensesi Ayla, hayatını yaldızlı bir kafese kurban etmemek için saraydan kaçıp sokakların tozuna karıştı; kimliğini gizleyen ölümcül bir savaşçı oldu. Valerius Krallığı'nın Veliaht Prensi Koral ise tahtın sıkıcı kurallarını arkasında bırakıp, asi bir lideri yakalamak için tebdilikıyafet halkın arasına indi. Kader, gerçek kimliklerinden kaçan bu iki ruhu, tekinsiz sokaklarda bir araya getirdi. Birbirlerinin en büyük düşmanı olduklarını bilmeden, iki yabancı olarak birbirlerine bağlandılar ve aşık oldular. Peki, maskeler düşüp büyük evlilik günü geldiğinde, saray odasında karşı karşıya geldiklerinde onları bekleyen o büyük şokla nasıl yüzleşeceklerdi? Kalplerindeki aşk mı galip gelecekti, yoksa krallıkların kaçınılmaz savaşı mı? Görücü usulü evlilik klişesine bolca gizem ve aksiyon katan, ters köşelerle dolu "Tahtın Gölgesinde"ye hoş geldiniz!!🌸

Ensemdeki baskıyı hissettikce kalbim hızla atıyordu. Ensemdeki soğuklukla donup kaldım. Bu bir silah namlusuydu. Nefesim kesildi. "Yüzünü dön, Feryal Karza." Sesini tanımam saniyeler sürdü. Ama unutmamıştım. Döndüm. Çelik Demir Soykırımlı. Namlunun ucundaki eli tetikte kasıldığında biraz daha ürperiyordum. Namluyu tutan kişinin ılık nefesini ensemde hissettim. Sertçe yutkunduğumda nefesimin kesildiğini fark ettim. Namlunun baskısı arttıkça ellerim titriyor kalbim her an duracakmış gibi atıyordu. Ama bu namlu bana bir yerden tanıdık geliyordu. Çünkü bu namlunun soğukluğunu hissedip de hatırlamamak mümkün değildi. Namlunun ucundaki adam dişlerinin arasından tekrar "Yüzünü bana dön Feryal Karza!" Dediğinde şaşırmıştım. Adımı nereden biliyordu ki yoksa beni tanıyor muydu? Tabii ki tanıyordu. Yavaşça yüzümü ona döndüğümde gördüğüm yüzle yıkıldım. Bu oydu...Çelik Demir Soykırımlı. Çelik'i en son kaçtığımda görmüştüm. Bana hâlâ kızgın olmalı ki yüzündeki sert ifadesinden zerre azalma olmamıştı. Bende o da değişmiştik ama onda değişmeyen tek şey o Deniz yeşili gözleriydi. Hâlâ aynı kararlılıkla ve sertlikte bakıyordu bana. Ama bakışlarında alışık olduğum o kırgınlığı gizleme gereği duymadı. Bana sanki neden yaptın dercesine bakıyordu. Fakat istemediğim hiçbir şeyi yapmak mecburiyetinde değildim. Artık eski Feryal'i gömdüm ben. Korkak ve pasif Feryalin gitme zamanı gelmişti. Bundan sonra Feryal Karza olma vaktiydi. Madem o evlilikten kurtulmak için evlenmem veya ölmem gerekiyor pekâlâ oyunu bu kez de ben kuruyorum. Ama bir şartla kendi kurallarıma göre oynayacak ve kendi kurallarıma göre savaşacaktım. Onların anladığı tek şey buysa bende ona göre Bir cevap veririm. "Ne istiyorsunuz benden? Beni nereden tanıyorsunuz?" Diye sorduğumda tetiği alnıma yaslamıştı. Korkuyordum ama bunu gizlemem gerekiyordu. Babam

Efsun için her şey bir yalandan ibaret olabilirdi.

Enes X Nur

Günlük hayatında çevrende hep bir sk olduğunu bilerek yaşayabilir misin?

"Miya sen bugün burada, ölmeye mahkumsun!" Basit bir çarpışma sonucu tanışan iki ana karakter. Miya ve Reki. İkisinin de hayatlarındaki en mutlu zamanlar. Peki bu mutluluk uzun sürecek midir? Gizli bir düşman her şeyı altüst mü edecektir? Reki'nin hiç bilmediği biri. Peki ya aynı şey Miya için de söylenebilir mi? "Baksana. sen gerçekten o musun?"

"Bazı kokular vardır, hafızanızdan silinse bile ruhunuzda asılı kalır." Lalin, geçmişin kırık dökük anılarını kalbine gömmüş, hayatını kendisine her anında sahip çıkan kusursuz sevgilisi Alp'in kollarına bırakmıştı. Her şey dışarıdan mükemmel, güvenli ve huzurlu görünüyordu. Ta ki o güne kadar... Sıradan bir market reyonunda elinin uzandığı o tek paket-karidesli cips-Lalin'in zihninde yıllardır kapalı kalan bir kapıyı araladı. Unuttuğu bir sanal aşkın, aniden ortadan kaybolan bir gölgenin sızısı kalbini yoklarken, adımları onu hiç beklemediği bir ülkeye, Azerbaycan'a sürükleyecekti. Lalin orada, geçirdiği o gizemli kazadan sonra geçmişine dair tek bir anı bile hatırlamayan, buzdan bir duvar gibi soğuk ve güçlü Polat ile karşılaşacaktı. Polat'ın zihni bomboştu; ne Lalin'i hatırlıyordu ne de ona dair tek bir şeyi... Ama Lalin'in tenine sinen o tanıdık koku Polat'ın yanından her geçişinde, genç adamın tamamen yabancı olduğu geçmişinden karanlık bir sızı kalbine batacaktı. Sırların, manipülasyonların ve tenine sinen o tanıdık kokunun gölgesinde; kimin melek, kimin canavar olduğunu keşfetmeye hazır mısınız? Çünkü bazen en güvenli sığınak, aslında en büyük hapishanenizdir.

Annesi ve kardeşi Amerika'ya gittiği için yazı teyzesinde geçirecek olan Berra bir çok kez üzücü olaylarla karşılaşır. Hadi gelin Berra'nın bu yazını birlikte okuyalım.

0542***: Şu an neden Nuriye'nin kızı Şeyma'nın sevgilisinin konuşulduğu grupta olduğumu sorguluyorum Hatunum: Çünkü gülümüz balımız güzelimiz öyle istedi 0542***: Peki ben ne alaka Siz: Siktir et ya Siz: Kasma birader 🎀 ****************** Küfür ve argo içerir. *Tüm hakları bana aittir.*

Yeraltının dünyasının en karanlık denizlerinde adı korkuyla fısıldanan efsanevi suikastçı: Vesper. Sıradan insanların hayatınan tamamen uzakta, gecenin gölgelerinde avlanan bu ölümcül kadının hayatında tek bir amacı vardır: dokuz yaşındayken gözlerinin önünde zehirlenerek öldürülen babasının intikamını almak. hedefindeki insan ise yeraltının en tehlikeli, en zengin ve en acımasız mafya lideri: Damon Morretti Vesper,babasının ölümünde parmağı olan bu adamı gölgelerin arasından,adım adım uzaktan takibe alır . Ancak karşısında sadece acımasız bir mafya lideri bulmayı beklerken, bambaşka bir gerçekle sarsılır. Damom Morretti; üç yıl önce eşini kaybetmiş,geçmişinin karanlık hesaplarıyla boğuşurken bir yandan da canından çok sevdiği oğlunu bu vahşi dünyadan korumaya çalışan yaslı bir babadır. Damon, henüz on altı yaşındayken n-babasının gözüne girmek için işlediği ilk cinayetinden yıllar sonra karşısına koca bir felaket olarak dikeleceğinden habersizdir, O, geçmişin intikamı ile kavrulup oğlunu korumak için aşılmaz duvarlar örerken; Hayatına bir fırtına gibi giren Vesper bildiğibildiği tüm doğruları ve yeraltındaki tüm dengeleri değiştirecektir. Geçmişin kanı, Geleceğin ateşiyle yıkanacak. Peki av, avcısına merhamet duyduğunda bu masal nasıl bitecek

Çantamı sınıfa bırakıp Melek'i aramaya başladım. Tam koridora Melek'e bakmak için çıktığımda Emir'in geldiğini karşıdan görüp sınıfa geri girdim. Çöp kovasının yanında onunla çarpışmak için bekliyordum. 3, 2, 1 ve birden kapıdan dışarı çıkıyordum ki çarpıştık. İstediğim sahne, kurgu benden 😉 Yavaşça geri çekilip kime çarptığımı bile anlamamış rolü yaptım. "Ayy" dedim kafamı tutarak. Kafamı kaldırdığımda Emir'i görünce şaşırmış gibi yaptım. "Aaa Emir" "Garip bi günaydın deme yolu Çağla." dedi göz devirerek. Öküz davar! Koluna vurduğumda gülerek kafa salladı. "Tamam, tamam. Önüme bakmıyordum özür dilerim." bilinçli değildi canım asla.

Yirmi yıl önce söylenen tek bir yalan... Koca bir krallığın kaderini değiştirdi. Asteria'da herkes geleceğin kraliçesinin kim olduğunu biliyor. En azından bildiğini sanıyor. Taç giyme törenine kırk gün kala, ölmek üzere olan yaşlı bir hizmetkârın fısıldadığı tek bir cümle ise bütün dengeleri altüst ediyor. "Taç... yanlış başın üzerinde." O andan itibaren sırlar gün yüzüne çıkmaya, dostluklar sınanmaya ve sadakatler parçalanmaya başlıyor. Köyde sıradan bir hayat süren Mira, hiç bilmediği bir geçmişin peşine sürüklenirken; sarayın gözbebeği Prenses Elenya, hayatı boyunca inandığı gerçeklerin birer birer yıkılışına tanık oluyor. Taht için verilen mücadelede asıl soru şudur: İnsanı kraliçe yapan damarlarında dolaşan kan mı... yoksa yaptığı seçimler mi? İhanetlerin, kayıpların, unutulmuş kehanetlerin ve beklenmedik dostlukların gölgesinde tek bir gerçek vardır: Bazı sırlar ortaya çıktığında yalnızca hayatlar değil... Krallıklar da değişir.

Melis, şehrin arka sokaklarında, terk edilmiş eski bir operayı fotoğraflarken, karanlığın içinden gelen soğuk bir ses duyar: "O makinede gördüğün şey, son gördüğün şey olabilir." Karan, onu öldürmek yerine, geçmişteki karanlık sırlarını aydınlatmak için bir "şahit" olarak yanında tutmaya karar verir.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız'ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Birbirlerine karşı olan hislerine bir isim koyamayan Rindou ve Sanzu ile çöpçatanlık peşinde koşuşturan Ran ve Kokonoi.