Uzun süredir verdiğim kararlardan pişman olmadım ben beklentiye girmenin dünya üzerinde benim için bir yerinin olmadığı kanaatindeyim hal buyken senelerdir akıllanmak için çabaladığım her anın getirisi de bir nebze acıya karışmış aydınlık zeka. Eski alışkanlıklarım yok oldu adeta bir zombiye dönüştüm gibi yiyip, içip okumak ve sıçmaktan başka eylemlerimin de olduğunu düşünmeyecek kadar robotlaştım. Kabus derecesinde tiksindiğim keskin dişlere sahip bir insan var şu an hayatımda kurtulamıyorum hayatımın her dönemi makaraya sarılmış bir film repliği gibi kendisini tekrar edip duruyor o kötü insanlar her dönem hayatımda ama bu üst düzey dünya üzerinde böyle bir insan olamazdı bana bu denli zarar veren bir insan nasıl olur da her neyse paragrafın başında uzun süredir verdiğim kararlardan pişman olmadım ben mi demiştim?