vynoxria

"ben o hikayeyi okudum son yine hep aynıydı tekrar okumaya gerek yok."

vynoxria

Sen otursan, gitmemiş ki! olsan
          Ben sana bir eski Endülüs avlusu
          İstersen serin bir Portofino getirsem
          Ya da Yedigöllerin yedisini birden.
          Bir çiçek açtığında
          Bir eski avluda
          Diyor ki;
          Her şey çok eksik ve neredeyse yok gibiyken
          Buldum buluşturdum kendime geldim
          Tek eksik sensin! 
          İncecik, çilli bir dille sen de gelsen.
          Ben sana kırmızı kiremitli bir çatı
          Begonviller ve bir mavi kapı
          Ve illa amansız bir avlu getirsem.
          Dünya soğur, akşam serinlerken,
          Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok.
          Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim,
          Ve işte en geniş cümlem:
          İçimi açtım sana.
          İçini açmak için.