tozluraflar-

Aynalara bakmaya korktuğum günleri saklıyorum dolabımın alt raflarına.

tozluraflar-

Aynalara bakmaya korktuğum günleri saklıyorum dolabımın alt raflarına.

tozluraflar-

bulamadım bazı şeyler için uygun kelimeleri.

tozluraflar-

Yıllar önce yaşadıkların yapışıveriyor üstüne sülük gibi. Ve sen onu çoktan bırakmış olsan da o senden kopmuyor bir türlü. Kendin olan, seni sen yapan yüzlerce özelliğin varken senin için uzak ve anlamını yitirmiş bir isimle tanımlanıveriyorsun birden.

tozluraflar-

şuramda bir şeyler var, 
          sahiden bir şeyler var,
          haykırmadan anlatamam.

tozluraflar-

Yorgunum, şu odanın kapısından dışarı adım attığım an gülümsemek zorunda olmaktan sıkılmış, sanki bir daha hiçbir şey bana nefes aldırmayı sevdiremeyecek ve sanki bir daha hiç kimse bu yolda yürüsün istemeyeceğim benimle. sanki bir kez daha yenilmekten korkuyor gibiyim ve bir defa daha düşersem, bir daha ayağa kalkamayacak kadar güçsüzüm.

tozluraflar-

-de'yi, -da'yı ayırmayışımızı cahilliğimden biliyorlardı ahmet. ama bilmiyorlardı, benim bir ayrılığa daha tahammülümün kalmadığını.

tozluraflar-

aç kapıyı züleyhâ, sana geldim.
          göğsümde dikişsiz dokuz yarayla, üşümüş ellerimle, kırık kemiklerimle ve çürümüş ciğerlerimle. ayaklarımın altından akan kanı hiçe sayarak, sana geldim.

tozluraflar-

Çocuk parklarında yaşımın kaç basamaklı olduğunu unutarak koşuşturmak isteyen bir umudum vardı eskiden. Çok eskiden ama.

tozluraflar-

Bütün mektupları unut Frida. Bazı gerçekler vardır, bıçağın ucu kadar sıcak. Gitmek istediğimiz yerler vardır, gömülmek istediğimiz şarkılar. Oysa dürüst bir hayat için yaşlanıyor herkes. Ve anılar, adresi silinmiş evlerde saklanıyor. Belki unutmayı beceremiyoruz Frida, aklımızda hep eski sözlerin yükü. Neye dokunsak, orası çamurlu gece. Nereye baksak, oradan bir rüzgâr geliyor yüzümüze. Çürümek de böyle bir şeydir Frida. Eşyalar yalnızlaşır, kapanır kapılar ve tavan batar tenimize. Cıvıl cıvıl günlerin rüyası giriyor uykumuza. Saçlarınla konuşuyoruz, biraz gül kokuyor. Ama daha çok kül, durmadan..

tozluraflar-

Şimdi geçmişimde dikenli tellerle çevirdim senin olduğun günleri. Ne ben gidip giriyorum, ne de bir başkasının girmesine izin veriyorum. Sen bende yanlış, ben sende yoktum. Artık seni geçmişime bile ortak etmiyorum.