ench4nted
ay gibi soğuk ve güneş gibi hot
swoswe
swoswe
swoswe
bilmemek bilmekten iyidir,
düşünmeden yaşayalım
mâra,
günü ve saatleri ne yapacaksın
senelerin bile ehemmiyeti yoktur.
seni ne tanıdığım günleri hatırlarım
ne seneleri
yalnız seni hatırlarım
ki benim gibi bir insansın.
swoswe
başım omzunda iken sayıkladığıma bakma
beni istediğin yere götür.
ikimiz de ne uykudayız,
ne uyanık.
swoswe
tanımamak tanımaktan iyidir,
seni bir kere tanıdıktan sonra
yaşamak acısını da tanıdım.
bu acıyı beraber tadalım
mâra.
swoswe
içim, bir suskunsa tekin mi ola?
o malta bıçağı, kınsız, uyanık,
ve genç bir mısrâdır
filinta endam...
neden, neden alnındaki yıkkınlık,
bakışlarındaki öldüren buğu?
kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...
nasıl da almış aklımı,
sürmüş, filiz vermiş içimde sevdân,
dost, düşman söz eder kendi kavlince,
kınanmak, yiğit başına.
bu, ne ayıp, ne de yasak,
öylece bir gerçek, kendi halinde,
belki, yaşamama sebep...
swoswe
evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...
ve zehir - zıkkım cıgaram.
gene bir cehennem var yastığımda,
gel artık...
swoswe
sabit siyah ayrılıktan
aldığım pay denk seninkine.
neden ağlıyorsun? iyisi mi ver elini
ve söz ver bir düşte geri döneceğine.
swoswe
sen ve ben acıdan bir dağız, sen ve ben
bu dünyada bir daha hiç karşılaşmayacağız.
hiç olmazsa gece yarıları
bir selam gönderebilsen yıldızlardan
swoswe
swoswe
beni yüreğinin üzerine bir mühür gibi, kolunun üzerine bir mühür gibi yerleştir. çünkü sevgi ölüm kadar güçlü, tutku ölüler diyarı kadar katıdır. alev alev yanar, yakıp bitiren ateş gibi. sevgiyi engin sular söndüremez, ırmaklar süpürüp götüremez. insan varını yoğunu sevgi uğruna verse bile, yine de hor görülür.