kendimi asiri berbat hissediyorum su siralar. bence evi ozledim. yurdu seviyorum, karisan eden yok ama cok sikildim sanki. sinavlardan sonra butlere de calisma fikri beni yoruyor. ayrica cok sicak, kardeslerimi cok ozledim. yurtta bir basima yaptigim tek sey telefona bakmak. gunlerdir bikkin hissediyorum aglayasim geliyor surekli. agliyorum da. ama gecmiyor. boyle yapacak bir sey bulamayinca da zihnim dusuncelere kapiliyor. dertlerimi dusunuyorum, bir daha hayatimda olamayacak insanlari derinden ozluyorum. keske o olsaydi, kalbimi acip rahatlamayi o kadar istiyorum ki.