sadecelif
Sevgili günlük-
Bazen cidden o an ölmek istiyorum çünkü tıkılıp kalıyorum hiçbir şey konuşamıyorum nasıl konuşamam ki aptalın teki miyim? Ya da fazla kırıldığım için mı aptalım bazen çoğu insanı geçmişini unutamadığı için yargılıyorum onlara nefret kusuyorum ama günün sonunda bende bana yapılanları unutamıyorum şu an da da aynıyım ama artık kendimi savunmuyorum insanların benden nefret etmesine sebep oluyorum çünkü kendimi savunduğumda da bana inanılmamıştı " Senin gibi saf bir kız bana ne yapabilirki" Denmişti. Belki o günden beri hala geçmeyen yaralar vardı insanlara o yüzden güvenemiyorum ya da çok çabukkırılıyorumdur belkide başından beri aptal olan benimdir?