portaI

ben nasıl oldu da böyle bir yaşantıya tahammül edebildim düşüncesiyle ürperiverirsin.

hiç sevilmeden ölmek korkutuyor beni.

parmak uçlarımda gezinen ceset torbalarını gömdüm, izlediniz salak gibi

yaradılışından dolayı kendi canından vazgeçmek ve vazgeçirmek nasıl bir iç güdüydü? yedi sene öncesine dönüp hesaplaşmak istediğim bazı mevzular var.

kötü hatıralar insanın aklından kelime olarak çıksalar bile görüntü olarak kalırlar

benim öfkem ikimize de yeter mi? çünkü biliyorsun ki öfkelenemeyecek kadar acizsin. sen bu çağın ruhu için sevilmeyecek tek kadınısın ve günün birinde bir çukurun dibinde, attıkları ilk iple kendini asacaksın.

allahim sende biliyorsun ki sen hariç bir kadina daha tapıyor olacağım, affedersin beni artik

hayatım sen konuş, vaktimin ölüsünü de sikerim dirisini de

var olmam kendime yaptığım en büyük insafsızlıktı. peki senin beni varsayman. bu, bana yaptığın en büyük sadakatsizlik değil miydi?

pek inançlı bir kadın değilim ancak umarım var olan tüm ilahlardan benim olmayı istersin