Bir sonbahar günüydü yağmur damlaları yavaş yavaş turuncuya dönmüş yapraklarla beraber düşüyordu iki ülke gergin bir şekilde toplantı yapıyordu
Türkiye:Bay Rusya bu savaş bitmeli hem bu savaş size de zarar veriyor eğer böyle giderse ülkenizde birçok sorun çıkabilir
Rusya:Bayan Türkiye ben bunları zaten göze aldım ve benim çekilme gibi bir düşüncem yok henüz istediğimi alamadım demesiyle koltuktan kalkar yavaş adımlarla kapıya yönelir kapının orda durup elini hızlı bir şekilde kapı kulpunu tutmuş tam açacakken kolunda bir el hissetmesiyle o tarafa bakar Türkiye tam karşısındaydı birbirlerine çok yakınlardı ikisininde nefesi birbirlerinin yüzüne sıcacık bir şekilde geliyordu mavi kırmızı gözler birbirine kitlenmişti en sonunda biri konuştu
Türkiye: Lütfen durun Bay Rusya dedi Rusya hiç bir şey söylemeden Türkiye'yi itip sımsıkı tuttuğu kapı kulpunu çekti görüşürüz bile demeden gitti Türkiye ise arkasından baka kaldı