dibebatmasanati

melike şahin - deli kan.

dibebatmasanati

ölüdür öldürülmüş bütün ruhlar, hevesler,
          kırık kalpler.
          kalbinin en derinine dokundum,
          sen bir kez bile fark etmedin.
          bırakıyorum,
          neden?
          çünkü hissedecek bir kalbim kalmadı,
          duygularımı ifade edebilecek biri kalmadı.
          her gece uyuyamadım,
          sadece düşünüm.
          gece olunca seni bana düşündüren şey ne?
          kalbime tekrardan gir,
          anahtarı al,
          kilitle,
          kalbimi ısıt,
          bana kocaman sarıl ve gitme.
          peki ya kalbimi kırmadan önce nasıl biriydim?
          her acı gece çözülür veya çözülmez,
          atarsın içine kalır orada.
          beni benden başka neden kimse duymadı?
          günün birinde her şey gece de kalacak.
          neyse ki her acıtan şey öldürmüyor.
          ben ayım sen gecesin.

theysaymia

öldürmeyen bu yaralar,
            manidar.
Reply

dibebatmasanati

kan kusup zehrimi akıtıyorum bu gece ruhuma. sen giderken gözyaşlarımla sükutu taç edişim, sabaha kadar kaldırım kenarında kanayışım ne zaman gelse aklıma kafama balyoz darbesi yemişçesine sendeliyorum. zihnimde sürekli yaralarıma merhem olduğunu söylediğim an yankılanıyor şu sıralar. yalan söylemişim. sen ne merhem olurmuşsun ne de yaraların kabuk tutmasına müsade edermişsin. dirayetsiz yüreğimin seni seçişinden beridir de sızlar şakaklarım. başım omzuma ağır gelir. çürümüş bedenden beterdir halim. tümm bu serzenişlerimi doğurdu tasalanmalarım... şimdi sıksam bir köşede kafama yazarlar mı otopsi raporuma adını? boşversene sevgillim, varoluşum bir intihar zaten.
          

dibebatmasanati

kanlı memleketime, en engebeli coğrafyalara ve göğsümü delik deşik eden o sınırlara rağmen, şu kuytu sokakların duvar diplerine sinmiş yaşlar ve islere. avuç içleri hep terli, hep nasırlı, hep sızlayan insanlar arasından, şehir sisliyken, evimin ve ellerimin çatlakları artıyorken üstelik.