Buraya sanırım geri döneceğim edebiyatla kitaplarla falan iç içe olup gerçeklikten birazda olsa uzak kalabilmeyi o kadar özledim ki. Kendi değerimi anlamaya başlıyorum yavaş yavaş ve gereğinden fazla değer verdiğim kişilerden nefret demeyelim ama artık eskisi kadar sevgi beklemediğimi fark ettim. Her şey geride kaldı hayatımdan insanlar çıktı ben sınıfta kaldım kendi hatalarım dolayısıyla kendime güvenim tam yeni bir sayfa açmak en iyisi ve bu sayfayi ilk olarak aklımda olan kitap sahnelerini yazmakla doldurmak istiyorum çokta güzel bir seçim. Birini yıllarca belkide sonsuza kadar unutulmaz sanmak sanırım hataydı. Hatta aptallık bile olabilir. 7 ay falan oldu ve ben yeni yeni anlamaya başladım. kendimi geliştirmeye başlayınca(hangi konuda gelistirdigim oncemli değil) kendimi daha fazla sevince bunu anladım aslında her şey kendini sevip kimseyi kendinden çok sevmemekle iyilesiyor aslında bunu anlayabildigim için bile kendimi sevmeye başladım.
@ferdalanguva aşkım romance club diye bı oyun var ordaki bir hikayede ölenlerin gittiği yere hiçlik deniyodu oyuzden koydummm sen tabiki varsinn kurban olurum