@ar_mann
اقول احسد للي يطلعون عيونك كل يوم
وانا اطلعها بكل لحظه بعمري بس بخيالي
أحاول أضحك وأنسى بس قلبي ما نسى
كل اللي شال الهم قبلي.. ترك لي الوجع ومشى
الهواجيس في صدري مثل نارٍ بلا رماد
تحرق وتبكيني وأنا ساكت ولا أحد درى
لو كبرنا بالسنيين وبـ الليالي
ماكبرنا بالشعور اللي نحسه
كل صوره لك في عيوني ماتغيب.
وكل نبره من صوتك حافظ لحنها
إن غبنا يوم وغابت الاخبار فالدعاء وصية بيننا .
ولك الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو الووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو اينك
حوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول حوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول حوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول حوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول حوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول حوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول حوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول وينك يا غالي
من يدور غيرنا بيلقى كثير
ومن يدور مثلنا يبطي عظم .
يبقى السؤال:
ليه كل من عرف غلاته تغير؟
أحيانًا ما يكون التغيير ليس لأن الغلا قلّ، بل لأن بعض الناس عندما يقتربون أكثر من حقيقتنا، يكتشفون أن الصورة التي رسموها في خيالهم ليست هي الواقع.
فالبعض لا يتغير حبّه، بل يتغير فهمه… والبعض الآخر يتغير لأنه لم يكن يعرفنا حقًا من البداية، بل كان يرى نسخة جميلة صنعها هو في عقله
ومع ذلك، تبقى الحقيقة ثابتة: من يحب بصدق لا يتبدّل مع الوقت ولا المسافة، بل يزداد وضوحًا وهدوءًا وصدقًا.
لذلك لا يُقاس الغلا بكثرة الكلام، بل بثبات المواقف عندما تتغيّر كل الظروف.
هواجيس ليلٍ ما تخلّيني أنام
تفزّفي صدري وتهمس: وين الأمان؟
أكتم شعورٍ لو ظهر يمكن يبان
وأرجع أسولف مع ظلي… ولا حدٍ درى
قلبي يحس أكثر من اللي ينقال
ويسكت… كنه ما تعوّد يفضح أسراره