Cesaret İşidir Sevmek
Gecenin omzuna yasladım içimi,
Yıldızlar bile dinledi derdimi.
Herkes sustu, ben hâlâ buradayım,
Kalbimle kavga edip durmaktayım.
Bir yanım git diyor, bir yanım kal,
Bu nasıl savaş, bu nasıl hâl?
Adını anınca çözülüyor dilim,
En güçlü sandığım yerde yeniliyım.
Gülüşüm perde, ardı karanlık,
İçimde sevgi kadar pişmanlık.
Sorarlarsa iyiyim der geçerim,
Kırıklarımı kimseye seçtirmem.
Zaman akıyor, ben yerimdeyim,
Geçmişe kızgın, geleceğe kinliyim.
Ama ne zaman gözlerin gelir aklıma,
Bütün yollar çıkar sana.
Belki yanlıştın, belki yasak,
Ama kalbim sana hâlâ ortak.
Herkes unutur, ben ezberlerim,
Adını kalbime kazıtırım.
Bir gün geçer bu fırtına elbet,
Ama izini taşır bu kalp, evet.
Çünkü sevmek cesaret işidir,
Ve ben en korkak hâlimle sevdim.
(Şiir defterimin bir gün 'gün yüzüne' çıkacağı kimin aklına gelirdi ki)