siirselaci

yanmış gönlüm yansın

siirselaci

yanmış gönlüm yansın

siirselaci

bütün bu zorluklara karşı yaptığım tek şey odamın kapısını kapatmak.

siirselaci

ben, neden kimsenin uğruna bir yara bandını bile israf etmek istemeyeceği bir yara gibiyim?

siirselaci

beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma, boş yere mağaramdan çıkarma beni. 

siirselaci

bu yolun sonu uçurum desen yine gelirdim fakat ayağına batan tek dikende yol değiştirdin sen.

siirselaci

öyle çirkin hayatlarınız var ki kendime ördüğüm duvarlardan sizin dünyanıza pencere bile açmam.

siirselaci

ben herkese küstüm. bildiğin çocuk gibi küstüm. kırgın çocukların oyunu terk etmesi gibi, alıp başımı giderim sandım, olmadı. geride bir yerde kaldım ben. dünde kaldım. 

siirselaci

dedem duvar örerdi, babam duvar örerdi, ben duvar örüyorum. peki neden hâlâ bir evimiz yok.

siirselaci

acıdan bir dağ düşünün sanki üstüme devrilmiş

siirselaci

bir şeyin kalbini kırması için illâ yanlış olması gerekmez ki. sen benim kalbimi paramparça ettin ama bak hâlâ seni seviyorum.