hutameyim

insan tanrıyla girdiği savaşlardan çıkmaya çabalıyor. oysa tanrı, oğlunu bi mızrağın ucunda bi başına koyandır.*

leongibi

baharı giyinmiş çiçekler içinde çırılçıplaksın.

keenlemyekun-

yaralandığı yerden güçlenen kadınlara hayranım, çiçek açamaz belki ama dimdik bir gövdesi var hep. asla solduramayacaksınız, asla.

hutameyim

insan tanrıyla girdiği savaşlardan çıkmaya çabalıyor. oysa tanrı, oğlunu bi mızrağın ucunda bi başına koyandır.*

skydek

insan olan yerlerim çok ağrıyor,
          olsun, yine de sen kapanma, bu sıra benim,
          yerine bırak ben incineyim.

keenlemyekun-

bize bu acılar anadan babadan kalma. 

leongibi

niye sustun demiyorum ama niçin konuşmuyorsun
          biliyorsun münevver
          bile bile gırtlağın köpeği olmamışsa bu eğri harfler
          düşünmek akla ur olmamışsa
          ve o büyük gerilmenin adıyla başlamıyorsak sevişmeye
          dolanan kalp yorulan kandır-

hutameyim

savaşta değilsin ama,
          bir kaza kurşunuyla,
          selam sabah kesmeden de,
          vurabiliyorlar arkandan.
          âh içimde devletler yıkıldı.-

keenlemyekun-

sen o kadar güzelsin ki, artık o kadar olur.

leongibi

ne yıkılmış bir tapınağın suskunluğu durdurabiliyor seni,
          ne gürültülü bir havra-