Ben hep yalnızdım, sen var olsan ne yazar,
Gönül isterdi'ki babamla annemle.
Siyah takım elbisemle çıkıp kapına varıp istemeyi.
Ama yok işte, senin yalanların gibi benim için ölen ailemin beni hiç tanımadığı gerçekleri ortada.
Stem etme beni, kader!
Razıyım Allah'tan gelene, ama Tövbekarım sevmeye sevilmeye,
......
Yok benim kimsem, balkonda oturup yağmurun esintisini içine alırken hissediyorsun bunu...
Yok kimsem Allah'tan başka. Ne annem ne babam.