Keman_Sesi

Ruhum acı içinde...

-insanciklar

Bu nasıl bir acıdır ki hiç dinmiyor.
Reply

Keman_Sesi

Gönülde gam dikeninin yarası,
          Gözde her daim yaş.

Keman_Sesi

Ve benim ruhum da bir çeşmedir fışkıran.
Reply

Keman_Sesi

Her yirmi dört saat:
          hem yaşam,
          hem ölüm.

Keman_Sesi

Çiçekler,
          ölülerin tabutlarına çelenk olmak için büyür.

Keman_Sesi

Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?

Keman_Sesi

Annem bir sabır küpü.
          Annem bir acı küpü. 
          Acıyla beslemiş yüreğini.
          Yoksulluğu ve açlığı acıyla doyurmuş.
          Ve acıyla doğurmuş bebeğini.
          "Acıyla büyütmüş."
          

Keman_Sesi

Âh!
Reply

Keman_Sesi

Âh, annem.
Reply

Keman_Sesi

Derin bir hüzün var dünya ile aramda.

Keman_Sesi

Yaşamayı beceremiyorum-
Reply

Keman_Sesi

Bir taşın altında ki böcek gibiyim.
Reply

Keman_Sesi

Kendimi bırakmak, unutmak, uyumak istiyorum. Ama boğuluyorum; Varoluş her tarafımdan, gözlerimden, burnumdan, ağzımdan içeri dalıyor.
Reply

Keman_Sesi

Artık beni parktaki ağaç bile anlamıyor
          Siyah kedinizin kuyruğunda sallanan zaman
          Bir zamanlar sevinçle giyindiğim
          Ak bir güvercin kanadı gibi gururla giyindiğim Temiz ve mavi giysim değil artık.
          Yalnız imkansızlığı mı anlatır bir bulut
          Yağmaya hazır bekliyorsa gökyüzünde.

Keman_Sesi

Ruh hâlimi anlatmışsın Erdem Bayazıt...
Reply

Keman_Sesi

Yarısı ciğerlerimde kaldı sözlerimin.

Keman_Sesi

Kanattı, kanattı, durdu.
Reply

Keman_Sesi

Huzur ver bana Tanrı'm.

Keman_Sesi

Bana iyi davran, çünkü çok yalnızım.
Reply

Keman_Sesi

Benim gönlüm hüzün ve acıyla dolu, ne tutunacak bir dalım var ne de bir amacım.
Reply