Sevgi Stories

"bu akademi bilindiği gibi bir akademi değildir. aksi takdirde kimse burayı anlayamaz. Bazı öğrenciler bu olayları bulmaya çalışsalarda, bulamazlar. ama bunu çözecek tek bir kişi vardı; Darya Volkova".

Həyatda hər şeydən soyumuş təkcə xoşbəxt olmaq istəyən qiz. Hər şey bitdi deyə düşündüyü yerdə ya bəxti açilsa???bəs siz bəxtə inanirsiz? Sizcə bəxtiniz var?

Bir gün sadece tek bir derste karşılaştığım bir çocuğunun rüyama girip bana lokum verdiğini sonraki günse çocukla tekrar karşılaştığımı söylesem gayet normal gelebilirdi ama o çocukla sevgili olacaksınız deseydiniz sanırım sizle dalga geçerdim tıpkı rüyamı anlattığım arkadaşlarıma "Aynen kanka, şu an evlendik bak." dediğim gibi. Ama işler öyle değilmiş ve insan her şeyle dalga geçmemeliymiş, hele de kaderiyle.

Beyin unuturdu. Bir şeyi hafızasından tamamen siler, onu hiç yaşanmamış sayardı. Ama kalp unutmaz, hatırlardı. Unutamazdı, yapılan küçücük bir iyiliği, dudaklarında gülümseme oluşturan bir olayı ve en çok da ruhuna dokunan değerli bir kişiyi. Kalp unutmayı çalışır, görmezden gelir kendini kandırdı. Ama hissederdi, tanıdık bir dokunuşu, bir kokuyu veya bir bakışı. İşte kalp ve beynin savaşı burada başlardı. Kimin kazanacağı hiçbir zaman bilinmezdi. Onların hikayeside tam bu noktada başlamıştı. Birbirine sevgi ve bağlılık ile bağlı olan iki ruh vardı. Bu tutkulu ve aşk dolu bedenler en uzak notaların en uyumlu nağmeleriydi. Biri hatırlamayı seçmiş diğeri unutmaya zorlanmıştı. Ama ikisininde kaderleri birbirine mühürlüydü. Akıl unutsa bile kalp hissederdi.

Arkadaşının kuzeni olan yiğitten hoşlanan esin arkadaşından numarasını alıp ona yazar ve aralarında olan çekişmeli iletişim başlar. ALINTI "Kafamı karıştırmayı bırak yiğit artık!" Sesimin titremesine engel olamamıştım. Tek titreyen de sesim değildi ellerimi arkama saklamış beni bu hale soktugunu görmesini istemiyordum. "Git o zaman Alin." Derken sesi çok sertti. "Yoksa Esin mi demeliydim?" Beni öğrenmiş miydi uzun zamandır anonim konuştuğu o kız olduğumu biliyor muydu gerçekten.

Tıp fakültesi öğrencisi olan Karaca, babası şehit düşünce erkek kardeşi ve eşinin acısından dolayı kanser olan annesi ile bir başına kalmıştır. Annesinin tedavisi için Ankara'daki evlerini satan Karaca hem okuyup hem de annesi ve kardeşiyle yeterince ilgilenemeyince teyzesinin isteğiyle annesini ve kardeşini Trabzon'a gönderir. Ölünce kızının tek başına kalacağını düşünen annesi hem şehit olan eşinin güvendiği askeri hem de Trabzon'dayken çocukluğunu bildiği Yüzbaşı Polat Ali ile kızı Karaca'nın görüşmesini ister. Karaca annesinin isteğini kabul eder ama amacı annesinin istediği gibi Polat Ali ile bir ilişkiye başlamak değil, hasta annesine beyaz bir yalan söyleyerek gönlünü kırmamaktır. Ama işler Karaca'nın planladığı gibi gitmez çünkü Polat Ali hakkında öğrendiği gerçekler zamanla tüm düşüncelerini altüst eder. Tüm bu gerçekler sayesinde Karaca ile Polat Ali kısa sürede gerçek bir ilişki kurarlar. Ama bu ilişki aradaki mesafelerle, gizlenen görevlerle, saklanan sırlarla, zamansız kayıplarla ve ani terk edişlerle çoğu kez sınanır.

Liva: Poyraz, neden kaç gündür benden uzak durmaya çalışıyorsun? Liva: Farkında olmadan bir şey mi yaptım yoksa? Poyraz: Yok öyle bir şey Liva Poyraz: Kafanda kuruyorsun Liva: Aptal bir sarışın değilim Liva: Bal gibi de var öyle bir şey Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Poyraz: Sen bana bir kez daha öyle bakarsan Poyraz: Susamam diye korktum Liva

Ilgaz Şahir, hayatını voleybola adamış, kendi ayaklarının üstünde durmaya alışmış bir lise öğrencisidir. En yakın arkadaşı Bade'nin, hoşlandığını safra itiraf ödemediği Kaan yüzünden futbol takımla istemeden iç içe girer. Göreri projesi, Ilgaz'ı Asil'le beklenmedik bir eşleşmeye, Bade'yi duygularla yüzleşmeye, Kaan'ı ise sürekli kaçtığı şeyin ortasına sürükler. Bu karmaşanın içinde Demir Sancar Koçhan vardır; lafını sakınmayan, özür dilekeyen ve Ilgaz'la ilk andan itibaren ters düşen biri. Herkesin birine yaklaştığı bu süreçte Ilgaz için bazı insanlar sadece gürültü, bazıları geçici bir ortak, bazılarıysa adı koyamadığı bir gerilimden ibarettir. Kimin hikâyede gerçekten kalacağı ise başta hiç belli değildir.

Men juda ham charchadim.Bilmadim, balki yashashdan yoki kurashishdan. Balki men tug'ilmasligim kerak edimi..... Yo'q men bu dunyoga sinov uchun yuborilganman, albatta bu so'z menga yoshligimdan o'rgatilgan.Xo'sh haligacha o'zimni o'ldirmadim. Yo'q aslida bu umuman natija bermadi menimcha. Bunga 2 marotaba urinish natija bermadi axir. Birinchisida men eshitishim bo'yicha bir o'simlik bor va bu o'simlikni yegan odam kamida 2 soatdan so'ng o'ladi.Xo'sh bu og'riqsiz o'limdek tasavvur uyg'otgandi menda.Yaxshi men o'sha o'tni topdim va uni maydaladim,chunki uni chaynab bo'lmasdi aniq. Chunki bu o'simlikdan juda yomon hid kelardi.Deyarli o'limdek achchiq.Xo'sh men buni oson tarzda maydaladim va piyozning qavatlari o'rtasida mavjud bo'lgan yupqa qismini yertmasdan ajratib oldim va maydalagan o'simligimni yaxshilab o'radim va yutdim. Demak bu juda yaxshi ketdi ammo natija bermadi.Yo'q aslida natija ahmoqona edi men bor yo'g'i kunimizni 24 soat deb aytsam, o'sha ahmoqona ishimdan keyin 22 soatimni uxlab o'tkazdim xolos.Xo'sh, menda birinchi urinish nolga teng edi. Endi menda ikkinchi urinishimni keltirib chiqardi.Menimcha bu og'riqli bo'ladi aniq.Demak ikkinchi urinishimda men eski xonada qo'lda tayyorlagan arqonimda osilganimda va hushimga kelganimda bo'ynimda turgan uzilgan arqonga hayratda qaraganimdan so'ng, bilmadim balki miyamda yoki rostan ham kimdir ongimda gapirganda boshlangandi.O'sha so'zlar yodimda hali ham "Yo'q hali emas . Seni buyuk taqdir kutyapti. Sen hozir o'laolmaysan".Ho'sh demak hozir o'laolmayman , lekin bu qachondir sodir bo'ladi deganimi. Bilmadim ammo o'sha voqeadan so'ng men bunga harakat ham qilmadim. Endi mana men o'sha voqealardan 10 yil o'tgandan so'ng . Orzuyimga yetdim,albatta o'lmadim chuni men hozircha buni niyat qilmadim. Mening orzuyim dunyoning eng baland tog'ida juda ham tarixiy bo'lgan va o'rnida xarobalar qolgan cho'qqi.Va men o'limimdan oldin ko'rishim mumkin boʻlgan ohirgi manzara.

Hayatta çoğu kez darbeler almış bir askerdi Alparslan. Ve bir gün karşısına yaralarına ilaç olacak o doktor çıkar...

umarım beğenirsiniz 🤍🌸

Lale nin doğum anında terk edilişi hemde 3 çoçukla

JjanjanâjsjəjJjanjanâjsjəjticari olmayan şekilde yeniden düzenleme, uyarlama ve üzerine inşa etmeye izin verir. (CC) Atıf - Ticari Olmayan - Türetilemez Bu lisans, eserinizi değişiklik yapılmadan ve size atıf yapılması şartıyla başkalarıyla paylaşmaya izin verir. (CC) Atıf - Ticari Olmayan - Aynı Lisansla Paylaş Bu lisans, eserinizi ticari olmayan şekilde düzenleme ve uyarlama izni verir. Ancak size atıf yapılmalı ve aynı lisans koşulları uygulanmalıdır. (CC) Atıf - Aynı Lisansla Paylaş Bu lisans, eserinizi ticari amaçlarla dahi düzenleme ve üzerine inşa etme izni verir. Ancak size atıf yapılmalı ve aynı lisans koşulları uygulanmalıdır. (CC) Atıf - Türetilemez

Habil Yashar's novel The Seventh of the Seventh Month which centers on love, is a perfect choice for getting lost in mystical and mysterious events. In this work, intriguing stories rooted in ancient beliefs and enigmatic happenings await you. Journey into the dark corners of life and discover hidden secrets and different worlds...

Bir gece her şeyi değiştirdi. Ama herkes bunu hatırlamak istemedi. Ada gerçeği tek başına taşırken, Azad inkârı seçti. Kalabalıklar, sessizlikler Ve söylenmeyen bir gerçek... YAŞAYABİLDİĞİN KADARSIN Çünkü bazı hayatlar kaçılarak değil, Dayanılarak yaşanır.

Yüzbaşı genç kızın gözlerine baktı uzun uzun içinde bir şeyler kıpırdadı nedendir ama kızın gözlerinde sadece hüzün vardı bomboş bakıyordu A-aşk sadece masallarda olur asker A-o zaman ben masaldayım yeşil gözlü kadın +18 unsurlar olacaktır rahatsız olanlar okumasın

KİRAZ MAHALLESİ 🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Karel mutlu bir üniversite öğrencisiyken beklenmedik bir anda ailesini kaybeder ve kendini bir anda hiç tanımadığı bir şehirde bulur. Ailesini kaybedişinin acısını ağır şekilde yaşayan karel aslında ölümlerinin bir kaza olmadığı konusunda bir şüpheye düşer. Peki karel ailesinin katilini, katillerini bulabilecek midir? Ya bulursa, bulursa bunun altından nasıl kalkacak? Yaşadıkları ve yaşayacakları kareli acaba nasıl sarsacak ve karel hep böyle masum kalabilecek mi? Ya karel sandığımız kadar masum değilse..?