Normal Diye Bir Şey Yok

Gece her zamanki gibi sessizdi.

Ama o gece... bir şey farklıydı.

Asena, masasının üzerinde duran defteri hatırlamıyordu.
Orada olmaması gerekiyordu.

Yavaşça yaklaştı.
Kapak eskiydi. Tozlu... ama sanki yeni bırakılmış gibi.

Elini uzattı.
Bir an durdu.

İçinde açıklayamadığı bir his vardı.
Sanki bu defteri açarsa... hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Ama açtı.

İlk sayfa boştu.

Asena kalemi aldı.
Düşünmeden yazdı:

"Yarın her şey normal olacak."

Sabah uyandığında...
hiçbir şey normal değildi.