Macera Stories

Yüzyıllardır, bütün canlılar görünmez bir dengeyle birlikte yaşadı. Ormanın kadim kalbinde süregelen düzen, bir gecede alt üst oldu. Kanlı Ayin gecesinde Haris'in laneti serbest kaldı; büyüler, gölgeler ve karanlık güçler tüm canlıları derin bir kaosa sürükledi. O gece, kader değişti. Zincirlerle mühürlenmiş bir yaratığın ruhu, karanlık bir lanete dönüşerek özgür kaldı ve geride sadece korku ve yıkım bıraktı. Gözleri biri karanlığı andıran siyahlık, diğeri orman kadar yeşil olan bu bebek felaketin ortasında doğdu. İki dünyanın lanetini taşıyan küçük kız, adı Vasalisa oldu. Kaderi çoktan yazılmıştı: ya dünyayı kurtaracak, ya da Haris' in karanlık izinden giderek tüm yaşamı yok edecekti. Vasalisa, bu hikayede kim olduğunu, neden farklı özelliklere sahip olduğunu sorgularken, karşılaştığı tehlikeler, onun kaderinin sadece başlangıcı olduğunu gösterdi. Uzun bir yolculuk, karşılaşmalar, kayıplar ve sırlarla dolu bu hikâyede bir kehanetin doğuşunu anlatıyor. Vasalisa' nın kaderi, iki dünyanın çatışması, lanetler ve kadim sırlarla örülü bir maceranın merkezinde. Bu karanlık ve epik dünyada, her adım, hem tehlike hem de aydınlığa açılan bir kapı demek. "Ve unutmayın, iki ruh tesadüfen karşılaşmaz; her karşılaşmanın arkasında bir lanet vardır."

Selamlar öncelikle... Geçenlerde "Sensei!" adında bir J-drama izledim ve dedim ki: neden Hawks sensei olmasın? 😭 Gerçekten en uygun kişi o gibi geliyor bana, adam zaten aşırı yakışıklı... Aizawa da olabilir aslında ama önceliğim Hawks 👀 Yine de Aizawa için de böyle bir öğretmen-öğrenci hikayesi yazmayı düşünüyorum. Sağlıcakla kalın, umarım beğenirsiniz 🫶

"Her zaman parlamak...yorucu."

aşk ile korku, sadakat ile ihanet arasında sıkışmış iki yaralı ruhun hikâyesi. Sessizlik bazen bir yemin, bazen bir suçtur.

Yirmi yıl önce aynı sancıyla dünyaya gelen, ruhları birbirine görünmez zincirlerle bağlı üçüzler; Elias, Aris ve Lara... Aralarındaki o kutsal bağ, yirmi yıl süren kanlı bir yalanla zehirlendi. Bir vampir olarak uyanan Elias, yüzündeki o nefret dolu kurt lekesini her sabah aynada bir lanet gibi taşırken, yanında aynı gün doğduğu kardeşi Aris'in bir kurt adama dönüşmesini izlemek onun en büyük işkencesi oldu. Ailesini katledenlerin kurtlar olduğuna inanan Elias, öz kardeşi Aris'e her baktığında katillerinin yansımasını gördü. Bu iki devleşmiş öfkenin arasında, bir cadı olan Lara, solmaya yüz tutmuş bir çiçek gibi her gün biraz daha bitkin düşse de, üçüzlerini bir arada tutmak için kendi acısını kalbine gömdü. O fırtınalı gecede, Elias nefretle babası Marsel'in heykelini çamurun içine fırlattığında; üçünün de göğsüne aynı anda keskin bir ağrı saplandı. Çünkü onlar üçüzdü; birinin canı yandığında diğerleri kanardı. Ve o an, mermer heykelin gözlerinden süzülen gerçek yaşlar yağmura karışırken, yirmi yıllık devasa yalanın ilk çatlağı, bu üç ruhun tam ortasından geçti."

Annesinin kaybının ardından uzun bir süre toparlanamayan Güneş, ablası ve eniştesinin evinde yaşamak zorunda kalır. Annesi tarafından eniştesinin ailesine fazlasıyla öfkeyle büyütülen Güneş, bir yandan bu evde geçmişe dair bir çok soruya yanıt ararken, diğer yandan eniştesinin kardeşi Taner'le tesadüf eseri karşılaşır. Taner'inde aynı aileden olması ve geçmişle ilgili çözülemeyen sorular, Güneş'in hayatını iyice karmaşık hale getirir. *Yetişkin ögeler bulunabilir. Kurgu tamamıyla bana aittir.

Hogwarts'ın o tozlu kütüphanesinde, yasaklı raflar arasında tesadüfen kesişen ellerimizin üzerindeki o mühürlü bağın ilk kıvılcımıyla başladı her şey; kütüphaneci bir kızın zekasıyla Slytherin'in buz prensinin kibri, dolunayın gümüş ışığı altında sarsılmaz ve vahşi bir yeminle birbirine kördüğüm oldu. Astronomi Kulesi'nin tepesinde, dünyanın geri kalanı derin bir uykudayken ettiğimiz o ilk ve gizli dans, sadece iki aşığın değil, damarlarımızda uyanmaya başlayan iki Alfa kurdun sessiz haykırışıydı. Ancak şatonun surları ardında, Lucius Malfoy'un karanlık ve kibirli gölgesi pusudaydı; oğlunun damarlarındaki o kadim ve yırtıcı kanı bir "leke" sanan Lucius, Draco'yu Malfoy Malikanesi'nin soğuk mahzenlerine zincirleyip onu gümüş tozlarıyla "arındırmaya" çalışırken, aslında dünyanın en tehlikeli avcısını kendi elleriyle kamçıladığından tamamen habersizdi. Ben ise o "bulanık dünyanın" içinde, kalemlerin ve sınav kağıtlarının gürültüsü arasında ruhumun parçalandığını hissederken, kucağımdaki Lycantrophia Magica kitabının kan kokulu sayfalarında gizlenen yasaklı rünleri tek tek çözerek o büyük uyanışa hazırlandım. Nihayet o beklenen gece gelip çattığında, gökyüzünün en derin kuytularından yükselen o ilk kanlı uluma, sadece bir mevsimin bitişi değil; gümüş zincirlerin parçalandığı, safkan yeminlerinin yerle bir olduğu ve avcı ile av arasındaki o ince çizginin sonsuza dek silindiği bir şafağın müjdecisiydi; artık ne o karanlık zindanlar ne de babasının demir pençesi bizi tutabilirdi, çünkü dolunayın altında kanla yazılan bu tarih, artık "iyileşme" masallarını değil, sürümüzün o sarsılmaz ve en aşık gerçeğini haykırıyordu.

Londrada dedektifliğiyle ünlü Joel Hatkins istanbulda bir milyaderin öldürüldüğü haberin görür ve haberi inciler tam o zaman telefonu çalar ve o söz denilir "Ünlü dedektif joel sizmisiniz?" evet diyen joele tek bir kelime denir "Güzel biletinizi alıyorum babamın ölümünü araştırmanızı İÇİN SİZİ TUTUYORUM" dediği için joelin istanbul yolculuğu başlar

Dünya herkese ait değildir. Bazıları için sadece bir bekleme odasıdır. Lera, kendini hiçbir yere ait hissedemeyenlerden biriydi. Ne kalabalıkların içinde vardı, ne de yalnızlığın içinde kaybolabiliyordu. Ta ki o geceye kadar... Bir kırılma anında, gerçeklik çatladı. Ve Lera kendini Lenstra'da buldu. Dünya'dan 5 milyon ışık yılı uzakta, kayıp ruhların toplandığı bu gezegende hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Burada herkes bir şeyden kaçmıştır. Ama kaçtıkları şey... onlardan önce gelmiştir. Lenstra'da dostluklar güçle sınanır, aşk tehlikeye dönüşür, ve en masum görünen ruhlar bile karanlığın parçası olabilir. Lera ve onun gibi gelenler, önce bir araya gelecek, sonra birbirlerini parçalayacak, ve en sonunda... hayatta kalmak için tekrar birleşmek zorunda kalacaklar. Çünkü bu gezegende yalnız kalmak, yok olmak demektir. Ve bazı ruhlar... kaybolmak için değil, hükmetmek için gelir.

Şu hayatta herkesin usandığı bir şey vardır, ama bu aileden aileye değişir. Bazıları fazla ilgiden bazıları fazla ilgisizlikten bıkar. Ve ben her zaman 1. seçeneğim. Fazla aile baskısı ve ilgisi beni her zaman hayattan usandırmıştır. Bugün 8 kasım ve ben yeniden doğdum . Ben hayata 2. şans verenlerdenim. Ben Yağmur Ekim, bir soyadım yok. her şeyin katili olan koruyla yüzleşiyorum... Bir sonbahar sabahı doğmuşum ben yaprakların döküldüğü , rüzgarın sert sert estiği o mevsim. Sonbaharın en sert geçtiği ay kasımdır. Bu yüzden sonbahardan nefret ederim , doğduğum güne lanet ediyorum . Sebep ne mi ? Her şeyi başlatan kişi ailem . Beni hayattan soğuntanda intihar etmeyi düşündürende onlar ...

Ana karakterimizin Huzurlu bir hayatı varken birden Ortaya çıkan Kaoslardan dolayı Hayatı Ve düzeni bozulur Ama ana karakterimiz gerçek olmadığını bilene kadar

Basit bir lise hikayesi değil bu. Özel yetenekleri olan üç arkadaşın hikayesi bu. Eminim seveceksiniz.

Selam ilk öncelikle bu olayları 1200 yıllarında ve moğollarda olmuş olaylar gibi düşünün<3(bu yazacağım olaylar gerçek değil tabi2 eprjdjdjd) Aslındaaa bunu bir tanıtım olarak gstrcm Asıl ana karakterlerrr(şimdilik) C???????(sorry bu kişinin isminin gizli olmasını istiyorum) Kubilay Olcay Giray Emir(yaşadığı yerlerde türklerde var)

1392