Genelkurgu Stories

Nasıl bu kadar sustuk, nasıl bu kadar uzaklaştık bilmiyorum. Kırıldık ama kıpırdayamadık. Birimiz gitmeye cesaret etti, diğeri tutunmaya...

İlk deneyimim çerezlik yazım hataları olabilir iyi okumalar

Siz: Terzi kendi söküğünü dikemez derler ya, senin de var mı ağrın falan? Yakışıklı Ft: Evet var Siz: Keşke gastronomi yerine Fizyo okusaydım Yakışıklı Ft: O niye? Siz: Seni iyileştirirdim hemen Siz: Yanlış anlaşılmasın, tamamen kendimi düşündüğümden Siz: Biceps triceps ellerim ne güzel elimiz kas görür 😜 Siz: Böylelikle rahatça mıncıklayabilirim vücudunu Yakışıklı Ft: Ne kadar ayıp, polisi arayacağım Siz: Tıpta ayıp olmaz, Sarp hocam Siz: İsterseniz mesleğinizi bahane edip bunları siz bende uygulayabilirsiniz :)) Yakışıklı Ft yazıyor... Görüldü. Yazıyor... Görüldü. Siz: Öncelikle sakin oluyosun yakışıklı oğlum :)) bitki çayı yap kendine :)) çikolata da ye yakışıklı oğlum :)) iyi gelir :)) Yakışıklı Ft: İnanılır gibi değilsin Siz: O kadar mı eşsizim... Tamam anladım gel kıyalım nikahımızı tamam

"Tüm dünyanın şeytanın kontrolünde olduğunu biliyoruz."

Babasının şehitliğinden sonra annesi, iç abisi ve bir erkek kardeşi ile izmire gelen efsun kuzeni olan ufuğa yazdığını sanarken okulun popüler gurubunun lideri arasa yazdığını neren bilebilirdiki

Kurgu, sunucumuzda bulunan üyelerin etkinlik esnasında birbirini devam ettirdikleri cümlelerden oluşturduğu anlık ilhamlarıdır. Sizi de aramızda görmekten keyif duyarız.

Aethelgard'da ölüm, buzun içine gömülü, donmuş bir fısıltı gibiydi. Bin yıldır şehir, bu soğuk sessizlikle var olmuştu. Sokakları, sivri kuleleri ve gökyüzüne uzanan kristal köprüleri, donmuş bir nefes kadar duru ve kırılgandı. Alin içinse bu güzellik, bir kâbusun başlangıcıydı. Avuçlarında hissettiği titreşim, buzun damarlarında akan bir hastalıktı. Kristalin kalbinden yayılan bu titreşim, sadece onun duyabildiği bir çığlık gibiydi. Şehrin her köşesi, yaklaşan sonun habercisiyle doluydu. Güneşin doğuşuna sadece bir gün kalmıştı.

"Editörüm fakat okuduğum hiçbir öykü bizim yaşadığımıza benzemiyordu."

rasgele kurulmuş bi grup

"Ölmeyeceksin Arya. Henüz değil..." Hayatımın bittiği o uçurum kenarında, rüzgârın sesini kesen bu buz gibi sesle tanıştım. Beni kurtaran bir kahraman değildi; o, kendi karanlığına mahkûm etmek için beni ölümün kucağından çeken bir cellattı. Babam tarafından tanımadığım bir dünyaya satılmış, annesinin kanını ellerinde taşıyan bir kız için yaşamak, ölmekten daha zordu.

Her insan, hatırladığını sanır. Oysa bazı anılar silinmez; çünkü hiç var olmamıştır. Bu roman, hafızası sıfırlanmış bir kimliğin, adını hatırlamadan varlığını ispat etme savaşını anlatıyor. Bir akademi... dışarıdan bakıldığında prestijli, içeri girildiğinde ürpertici. Bir sistem... sorulara değil, sessizliğe değer veren. Ve bir çiçek: Asfodel. Ölümle yaşamın arasında, hafızanın kıyısında açan bir çiçek. Bu hikâye, yalnızca bilimkurgu ya da karanlık akademi anlatısı değildir. Bu, "ben kimim" sorusuna verilen en karanlık cevaplardan biridir. 313 sadece bir numara değil. O, sisteme karşı ilk çatlağın, hafızasız bir devrimin başlangıcıdır. Eğer bu sayfaları çevirmeye cesaret ettiysen, bir uyarı: Gerçek her zaman kurtuluş değildir. Bazen uyanmak, kabusun kendisidir.

Bir vasiyet, bir miras ve bir hafta... Ahu için her şeyin yeniden başlaması Çağan içinse her şeyin ilk defa yaşanması demekti.

(Yarı texting) Aswiumzs:Sence kaybettiğin bir visali geri almaya çalışmak mantıklı mı Melinda? Vacilandoo_:Değerine göre değişir adını bilmediğim yabancı,eğer bir kalbi kaybettiysen kavuşmayı geri almaya çalışmak zordur.

!!!Küfür, argo içerir. Rahatsız olan okumasın!!! - Asya kanka annen adını niye asya koymuş? Asyalıları çok mu seviyormuş muhahahha - Yeter mal sıkılmadın mı şunu söylemekten... -Yiooo