Inaamin ko. Isa akong bully. Oo pero dati yon nung bata pa ako. Naimpluwensiyahan na rin kasi ng kapitbahay ko na isa ring bully. Lalaki siya at ako naman ay babae. Lagi kaming magkalaro at magkasabay sa pagpasok noon sa school. Kami lagi ang pasimuno ng bully sa mga kaklase namin. Isa sa kinaiinisan namin ay ang sikat naming kaklase. Siya kasi ang pinakagusto dahil na rin siguro sa panlabas niyang anyo. Kaya simula noon, araw araw na naming ginugulo ang buhay niya. Nag pustahan kami ng kaibigan ko na mapaiyak siya sa harap ng mga kaklase namin. Sa huli, ako ang nag tagumpay. "Huhuhuhuhu!" "HAHA!! IYAKIN!!!!! MICHA!"

Ang hirap pala pag biglaan kang nahuhulog sa taong hindi mo inaasahan. Yung tipong hindi naman siya tapos biglang siya. Yung magugulat ka nalang gusto mo na pala siya tapos hindi na yung isa. Nakakalungkot man pero sana mawala nalang bigla ang pakiramdam na to.

"Kung marunong lang magsalita ang puso ko. Baka nasabi nitong...... I love you. Pero ang ganung kabigat na salita, hindi pa kayang tanggapin ng pride ko." ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Kwento ito ng isang lalaking high school student na halos lahat ng bagay ay nasa kanya na. Babae, mga bagay, oras. Sa salitang halos, ano pa ang kulang sa kanya? Mapupunan ba ang kakulangan na meron siya ng isang tao o gaya ng kanyang prinsipyo.... laro lang ang lahat, babae lang ang katapat?

Maganda at maayos naman ang takbo ng buhay ko... pero dahil sa isang pagkakakamali, bigla nalang nagbago ang lahat. Minsan pala ang pagkakamali ay nagdudulot din ng magandang bagay. Sana nga lang... sana mas naging matapang ako, sana mas naging tapat ako at sana hindi ko sinayang ang pagkakataon. Mauulit pa kaya ang pagkakamali? Kung oo, gusto kong itama na yon sa pagkakataon na to.