Başımıza gelenler kötüyse, daha kötüsünü hak ettik. Bu an Tanrı'nın bana hediyesiydi. Eğik başını bana çevirsin diye iyice yaklaştım. Hemen bana baktı. Gözlerinin içine bakarak kısık sesle konuştum. "Senin öldüğün bir dünyada yaşayamam, senin yaşadığın bir dünyada her gün ölürüm... Öyleyse ikimizde ölürüz sevgilim, olmaz mı?" Ölürüz diyemedi, yaşarız da diyemedi zira o imkansızdı. Öfkeden boynunda atan damarı gördüm. Sorumun ağzımın içinde kaybolacağı bir hızla dudaklarıma yapıştı. *** |Bu kitap yetişkin okuyucular için uygundur. Karakterler son derece toksik ve kurgu oldukça ağırdır. |Karanlığın Aç Çocukları Serisi, Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seridir. Bütün bölümleriyle burada tamamlanarak final oldu.

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.