fikirlerimiz uyuşmuyordu hatta hemfikir olduğumuz konular pek azdı. sürekli didişir, birbirimize meydan okurduk ama farklılıklarımıza karşın, tek bir ortak noktamız vardı. birbirimiz için deli olurduk. yarı texting

Babası ölen Ekin'in hayatı tamamen değişir, yeni bir şehirde yeni bir okula gelir ve okulun en popüler öğrencisi üvey babasının baş düşmanının oğludur. *** Argo ve şiddet içerir.

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude'nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude'ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş'ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude'yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...

Bu mahzun göklerde yaralı kuş olsam Bi küçük dal olsan konsam dalına Bilsem o dal bana kafestir O kafes bana tutsak bana zehirdir Bilsem bundan sonra bal olsan şifama Tuz isterdim yarama. ... Bilinir ki bu topraklarda, bu soya gelin gelenin sonu; bir avuç toprak, bir damla suda boğulmak, feryatlarla kan kusmaktır. Kalbi katran bağlamış adamların sonu azaptır. Nilay hiç bilmediği bu topraklara geldiğinde, geçmişin izinden yol almak isterken kendini kaderin yolunda buldu. Aynı aslanın pençesinde, göğün bir nefes gerisinde, feryadı hep dillerde. Mehmet Arat Kutsalan hapishaneden çıkıp bütün dengeleri değiştirecek, yazgıyı kendisi kaleme alacaktı. Aynı Göğün Feryadı.

𐙚 Yalnızlığın vücut bulmuş halini mi arıyorsun? O benim. Zihnimi ele geçiren tüm düşüncelere göğüs germeye çalışarak bir şekilde kendini büyüten ama yine de bir adım ileriye gidemeyen yaralı ya da yarım bir kalpten fazlası değilim. En azından onunla tanışana kadar değildim. Şimdi çok daha fazlasıyım. Yaralarıma tuz basan birisine aşığım. Çünkü onunla tanışmanın beni iyileştireceğini sanarak büyük bir hata yaptım. Ona yazdım. Her şeyden habersiz. Ve sonucunda yarım olan kalbimi hiç düşünmeden siper ettiğimde, her şeye rağmen onu kazandım. Bu bir zafer sayılır mı? Çünkü o, bana her baktığında tüm hayatını gördüğünü söylüyor. Ben ise tüm kırgınlıklarımı. Ve belki de üç harften oluşan o acımasız duyguyu. Aşkı. - ❝Çünkü Mira, sana her baktığımda, bir kalp çarpıntısından çok daha fazla şeyler vadettin bana.❞

Seha Bey bir ayağını öne atıp ona dengesini vererek şöyle bir durdu. Leyla'yı kısacık üstün körü süzdü. Rahatsız eden bir bakış değildi ama olmasa da olurdu yani. Leyla neler oluyor diye düşünüyordu. "Küçüksün." dedi adam, burnunu çekti. "Gözüm de tutmadı pek seni. Biraz büyü. Bakalım hale yola gelecek misin..." Leyla'nın gülümsemesi soldukça soluyordu. Gözü tutmamıştı madem gelin odasına ne diye sokmuştu bu herif onu? Hale yola gelmek ne demekti? Ah bir eski Leyla olabilseydi ona hali de yolu da gösterirdi ama kaç gündür yaşadıkları onu bitap düşürdüğünden karşılık vermek için laf gelmiyordu aklına. "Eğer aynı yastığa baş koyasım gelirse, haberin olur. Sana söylerim." dedi adam. Leyla'nın gülüşü tamamen düştü bu sefer. Ne ince düşünceli adam! Ya habersiz gelse ne olurdu?! "Ama ben bunu yapmazsam eğer, sen aşkımdan ölsen bile bana gelmeyeceksin." ••• -Yaş farkı içerir- ~hikâyemiz 1989 yılında başlamaktadır~

Üzerindeki sırılsıklam kıyafetlerinden akan damlalar parkeyi ıslatırken, "Pes et artık, Belde!" dedi sinirle burun kemerini sıkarak. Forması üzerine yapışmıştı, sıkıca kenetlediği çenesinden üşüdüğünü gayet iyi anlayabiliyordum ama her zamanki gibi inat ederek, bunu belli etmemek için elinden geleni yapıyordu. Elindeki, giymek için aldığı ama bana laf yetiştirmekten giymeyi unuttuğu kot ceketi ıslak olmayan tek şeydi ve biraz daha burada böyle dikilmeye devam ederse hem onu da ıslatıp, hem de hasta olacaktı. Kollarımı göğsümde birleştirip "Pes etmek mi?" dedim alayla. "Ben bu oyun için tavuk kemiğine dokundum be!" Gözlerini devirdi. "Evet, iki yıl önce." Omuzlarımı silktim. "Yine de dokundum o iğrenç şeye," dedim geri adım atmadan. "Hem çok istiyorsan sen pes et." "Asla," dediğinde, başımı sallayıp "Ben de öyle düşünmüştüm," diye mırıldandım. Önümdeki titreyen bedenine bakarken daha fazla dayanamadım. Nefesimi dışarı bırakıp yenilmişlikle yanına yaklaşmaya başladığımda, kaşlarını çatmış, adımlarımı takip ederek ne yaptığımı anlamaya çalışıyordu. Tam önünde durduğumda başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım ve kısık bir sesle "Aklımda," diye mırıldanarak ısrarla üzerine giymediği ceketini aşağıdaki parmaklarının arasından çekip aldım. İki yanındaki kollarından birini kavradığımda, soğuktan buz kesen bedeninin kasıldığını anbean hissetmiştim. Umursamadan, "Giy şunu," diye mırıldandım ve sağ kolunu kaldırarak ceketin aynı taraftaki kolundan geçirmeye çalıştım. Ne yapmak üzere olduğumu anladığında, tam dibimdeki bedeninin titrediğini tüm hücrelerimle hissettim. Soğuktan olmadığına yemin edebilirdim. | Kısa hikaye

Nilüfer Sipahi kendini bildiği andan itibaren dans ve müzik notalarıyla büyüyen bir kadındır. Hayatı bir zamanlar dans adımlarıyla şekillenirken, beklenmedik bir sağlık sorunu onu sahnelerden uzaklaştırır. Yıllardır yönünü bulmaya çalışan Nilüfer, bir umutla Panorama gazetesinin staj programına başvurur ve şaşırtıcı bir şekilde kabul edilir. Ancak küçük bir detayı gözden kaçırır: Baş editörün asistanı olacaktır. Ve o baş editör... Alperen Ataman. Disiplinli, mesafeli ve kuralcı. Üstelik Nilüfer'le hiç hoş olmayan, tesadüfi bir tanışıklıkları var. Birbirlerinden hoşlanmayan bu ikili, istemeye istemeye aynı ofisi paylaşmak zorunda kalınca, kelimelerle örülü bir savaşa girerler. Ama kelimeler bazen sadece savunma kalkanı değil, kalplere giden yolun da anahtarıdır.

Türkiye'nin en iyi üniversitelerinin birinde Kimya yüksek lisansı yapan Nil ve Ozan, yıllarca birbirlerinden daha iyi olmak için çabalayan iki öğrencidir. Çocukluktan gelen rekabetleri günden güne harlanmış, hiç sönmemiştir. Bir gün örnek aldıkları bir hocanın hayatlarına girişim ikilinin hayatını kökten değiştirecektir. Uluslararası bir araştırma merkezinde staja başladıkları sırada öğrendikleri şeyler, aralarındaki rekabeti buza dönüştürürken beyazı ve beyaz önlüğünü seven Nil'in üzerine kan sıçrar. "Hiçbir şeyim değil," dediği Ozan'la bir suç ortağı olurken hayatları tepetaklak olur. Ya da onlar öyle sanmaktadır. Onlar iki cambazdı. Bir ipte oynamaya kalktılar. Biri diğerine hep inmesini söylüyordu. İnen olmadı. Ama bir gün o ip kesildi. Kimin kestiği ise belli değildi. Düşen oldu, ölen oldu, hayatta kalan da oldu. Tür: Bilimkurgu, Gizem, Gerilim İçerik: Akademik rekabet, gizem, sır, huysuz erkek-huysuz kız ilişkisi, üniversite ve laboratuvar ortamı, suç, aksiyon, distopik detaylar

Sabahın beşi. Sessiz tavan sohbetleri. Ve hayatım en az, aklımdan geçen onlarca düşünceyle gözümü bile kırpmadan izlediğim tavan kadar gri. ★ Onun benden haberi bile yokken bir kedi vardı aramızda, sevgimizi bölüşen.