51. Głodowe Igrzyska. Ardea Aeris jest typową mieszkanką Dziesiątki. Jej jedyną rodziną jest brat bliźniak, Pinus. Reszta rodziny zginęła w pożarze. Dzień Dożynek zmienia życie Ardei. Na gorsze? Na lepsze? W każdej kiepskiej sytuacji trzeba szukać odrobiny szczęścia. Ardea nie musi szukać. FF Igrzysk Śmierci zapraszam do czytania :)

Julia Millet to piętnastoletnia mieszkanka dystryktu 9, dziewczyna nie może podnieść się po utracie zarówno starszej siostry i matki w zaledwie kilka następujące po sobie dni. Przestaje wychodzić z domu i uczęszczać do lokalnej szkoły, odcinając się w ten sposób od społeczeństwa i tracąc kontakty z rówieśnikami. Julię samotnie wychowuje jej niezdarny ojciec, mimo ciężkich warunków życia, chce dać córce to co najlepsze. Niestety Kapitol postanawia odebrać życie również i jej, dziewczyna wybrana zostaje do krwawej walki na śmierć i życie. Na dodatek w tegorocznych Igrzyskach udział weźmie o jednego trybuta więcej. Bohaterka świadoma jest swoich znikomych szans na przeżycie, jednakże pewien chłopak zapewnia ją, że istnieje sposób, w który to więcej niż jedna osoba jest w stanie opuścić arenę żywa. Julia postanawia przeżyć za wszelką cenę i zabrać ze sobą chłopaka, który skradł jej serce. Czy Julia da radę uratować swoich przyjaciół? Czy uda się jej przezwyciężyć traumę spowodowaną utratą bliskich? Dlaczego na tegorocznych Igrzyskach startuje 25 trybutów? Odpowiedzi na te pytania znajdują się właśnie w tym fanfiction. Zapraszam do lektury :3 #1 hungergames 25.05.2018r. #1 igrzyskaśmierci 07.06.2018r.

Dwa lata po śmierci Coriolanusa Snowa prezydent Coin przywróciła Igrzyska Głodowe. Tym razem Trybutami zostaną dzieci i młodzież z samego Kapitolu. [zakończone: styczeń 2016 r.]

Nazywam się Rose. Mam szesnaście lat. Jestem córką młynarza i mieszkam w dystrykcie 12. Jesteśmy jedną z nielicznych rodzin, które jeszcze mają co do gara włożyć. Wiodę raczej spokojne życie - pomagam rodzicom w pracy, szyję, czasem, mimo sprzeciwu ojca, poluję. Nie stać nas na miecz, ani na łuk, więc zostają mi noże. Jest to dość ryzykowne, bowiem nie mogę zgubić żadnego z nich, jeśli nie chcę zaznać gniewu ojca. Mimo wszystko kocham polować - nie przeraża mnie widok krwi, trafionych nożami ofiar. Wolę to, niż spotykać się z innymi ludźmi. Zwłaszcza z jednym, o imieniu Haymitch Abernathy. Zarozumialec i zwykły palant. Zawsze musi się we wszystkim popisywać. Często również klnie na nasze władze, przez które co roku, dwoje nastolatków z naszego dystryktu bieże udział w Igrzyskach Śmierci . No cóż - w tym to akurat mu się nie dziwię. Za parę dni kolejne dożynki, kolejna szansa na to, że tym razem wylosują mnie. Do tego, to będą okrągłe, pięćdziesiąte igrzyska, więc zrobią jakąś "niespodziankę" dla trybutów... Najchętniej, to bym uciekła z stąd, zaprotestowała... Cokolwiek! Przecież nie można tak żyć! I wiem, że zrobię coś, nawet, jeśli miałabym przyplacić przy tym własnym życiem!