"Jeszcze się spotkamy" to historia o bliskości, która nie potrzebuje nazwy, żeby być prawdziwa. Elly ma dwadzieścia siedem lat i głowę pełną zdań, które zapisuje dla innych, ale rzadko wypowiada na głos. Przeprowadza się do Korei, z lękiem, który maskuje milczeniem i dystansem, który łatwo pomylić z chłodem. W nowym mieście nikogo nie zna, ale też nikogo nie szuka. Wtedy w kawiarni ktoś zagaduje ją o kryminał, który czytała. Jihoon, dla obcych jest zamknięty, czasem opryskliwy. Dla niej - od pierwszego dnia - jest kimś, przy kim można przestać pilnować każdego słowa. Spędzają razem rok, który później Elly będzie nazywać najlepszym w swoim życiu. Zwiedzają, kłócą się, uczą się siebie nawzajem - jego angielskiego, jej łamanego koreańskiego, granic, których żadne z nich nie umie postawić na głos. Byli sobie najbliżsi, jak to możliwe bez jednego słowa za dużo. Ona uczyła się jego języka. On uczył się jej milczenia. Razem mieli więcej wspólnego, niż mieliby z kimkolwiek, kogo łączyłaby z nimi krew albo przysięga.

Można byłoby się wydawać, że Peter był tylko dzieckiem, skorym do pomagania. Ale Peter był również bohaterem. I Był też po prostu za dobrym człowiekiem na ten okrutny świat. "A jeśli nadal krwawię, to mam szczęście, ponieważ większość moich uczuć są martwe i odeszły." #1 cierpienie z 4,65 tyś opowiadań (24.06.21) W trakcie korekty!

Większość z nas zna tę dwójkę ludzi, która zdaje się być ze sobą od zawsze. Para idealna, w której jedno nie istnieje bez drugiego. Taką parą byli właśnie Lavender i Matt. Zakochani, szczęśliwi, beztroscy... jednak nie wszystko było takie, na jakie wyglądało. Matthew zdając sobie sprawę, że coraz bardziej rani swoją dziewczynę postanawia zniknąć. Z dnia na dzień usunął swoje profile z mediów społecznościowych, zmienia numer telefonu oraz opuszcza ważnych dla siebie ludzi bez słowa pożegnania, aby dwa lata później wrócić jak gdyby nigdy nic i zacząć wszystko od nowa. Nie był jednak gotowy na zmiany jakie zaszły podczas jego nieobecności. Uczucia, którymi darzył Lavender nie przeminęły, był pewny, że dziewczyna na niego czekała. Ona jednak zmieniła się całkowicie zewnętrznie, jak i wewnętrznie. Uparcie twierdzi, że nie chce mieć nic wspólnego ze swoim byłym facetem. Jak to możliwe skoro zawsze upierała się, że to ona kocha go bardziej?

„Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników." (Mt 9,13) Gdańskie ulice. Miejsce, gdzie beton nie wybacza, a nocą jedyną nadzieją jest blask latarni. To tutaj pisała się moja historia - historia człowieka, który myślał, że ucieknie przed Bogiem. W pierwszym tomie moich wspomnień otwieram drzwi do świata, o którym wielu woli milczeć. To surowy zapis życia bez hamulców, początek drogi, która zaprowadziła mnie na skraj przepaści: Ucieczki i ośrodki: Nieustanna walka z systemem i samym sobą. Ulica i mata: Budowanie szacunku pięściami i ból, który uczył przetrwania. Mrok początków: Pierwsze kroki w świecie dilerki i przemocy, które wyryły na mnie niezatarte blizny. DLACZEGO WARTO WEJŚĆ W TĘ HISTORIĘ? „Zapisane w bliznach" to nie jest jednorazowa opowieść. To trzytomowe świadectwo, które wstrząśnie Twoim sumieniem i pokaże, że dno to czasem jedyne miejsce, z którego można odbić się ku niebu. Plan Trylogii: Tom I: Upadek - Pierwsze błędy, ucieczki i życie na krawędzi. Tom II: Otchłań - Kulminacja mroku. Najtrudniejsze, najostrzejsze momenty mojego życia. Prawda bez cenzury o tym, jak nisko można upaść... i pierwsze światło przebudzenia na samym końcu tej drogi. Tom III: Odkupienie - Nowe życie w chwale Bożej i całkowita przemiana w sercu Chrystusa. Ta historia to krzyk ostrzeżenia. Jeśli szukasz brutalnej autentyczności zamienionej w potężną nadzieję - ta książka jest dla Ciebie. Moje życie odmieniło się na szczęście w porę, a Jezus Chrystus udowodnił, że nie ma serca, którego nie dałoby się uleczyć. Chwalmy Pana za cud przemiany! Przeczytaj, jak chłopak z gdańskich ulic odnalazł drogę do Światła. Skoro On mógł wyciągnąć mnie z tej otchłani, może uratować każdego z nas. Chwała Bogu za każdą zapisaną stronę tego nowego życia!

[wersja przed poprawkami] !+18! „Wiem jedno. Pragnę jej, jak ludzie pragną wody na pustyni. Pragnę jej, jak nocne niebo pragnie gwiazd. Pragnę jej, jak lato pragnie słońca. Pragnę jej, jak łąka pragnie kwiatów. Mimo, że jesteśmy tak różni, jak słońce i księżyc. Jak dobro i zło. Jak światło i mrok. Bo właśnie tym jesteśmy. Zjawiskiem, które potrzebuje się wzajemnie do istnienia. I Diabeł mi świadkiem, że nigdy nie pozwolę jej odejść, bo pomimo wszystko, nasze dusze zrobione są tak samo." Dopóki śmierć nas nie rozłączy... wraz z tymi słowami Ivy Taylor podpisała pakt z istnym Diabłem, ubranym w bogaty garnitur. Garnitur Williama skrywa coś więcej , niż tylko tatuaże i blizny. Ivy Taylor od małego marzyła o księciu z bajki, jednak wiedziała, że gdy stanie się dojrzałą kobietą, zostanie wydana za mąż, za jednego z Synów Mafii, a im zdecydowanie brakuje do bycia wymarzonym księciem. William Collins to Don chicagowskiej mafii. Jest najstarszym z Synów Mafii i do tego najbardziej zepsutym. Wydarzenia z przeszłości zostawiły po sobie piętno, z którym ten nie może sobie poradzić. Gdy wybiera Ivy za swoją żonę, niszczy jej marzenia o udanym, pełnym miłości małżeństwie oraz o ciepłym, rodzinnym klimacie. William jest zdobywcą, który przywykł do tego, że nikt mu się nie stawia. Wtedy właśnie Ivy pokazuje swoją silną stronę i zamierza uprzykrzyć mu życie. W tym świecie nie ma miejsca na miłość i uczucie, bo są one słabością. Przysięga małżeńska z Williamem to jedno, ale wytrwanie u jego boku, to już trudniejsze zadanie, z którym dwudziestodwuletnia Ivy musi się zmierzyć. Jak przetrwać w świecie, w którym na każdym kroku czeka niebezpieczeństwo, śmierć i korupcja? Jak okiełznać mężczyznę, który jedyne co potrafi robić to niszczyć? Jak naprawić kogoś, kto jest doszczętnie zniszczony?