[Kitabın Şarkısı : Claire Wyndham-My Love Will Never Die] Kitap yetişkin içerikler bulundurmaktadır! 🦇 YEDİ GÜNAH. YEDİ KÖKEN. YEDİ VAMPİR. Ve içlerinden en tehlikelisi... Arzunun efendisi. Şehvetin iblisi. Gece yalnızca karanlık değildir. Kanla yazılan sırların, ölümsüzlükle mühürlenen yeminlerin ve günahla beslenen arzuların hüküm sürdüğü kadim bir diyardır burası. Her arzu bir günaha, her sır ölümcül bir oyuna, her yakınlaşma geri dönülmez bir uçuruma açılır. Hafızasını yitirmiş bir köle olan Roxana'nın geçmişinden geriye çığlıklar, acılar ve kan kırmızısı gözler kalmıştır. Köle pazarına götürülürken tacirinin, vampirlerin yedi liderinden birinin hüküm sürdüğü topraklara izinsiz girmesi, Roxana'nın kaderini sonsuza dek değiştirir. Nefret ettiği türden birinin, şehvet iblisini içinde taşıyan bir vampirin himayesine düşer. Kara bir kale. Kanla mühürlenmiş kurallar. Ve tek bir bakışıyla en masum düşünceleri bile günaha dönüştürebilen bir vampir... Roxana onun esiridir; fakat asıl tutsaklık, aralarındaki yasak çekimde gizlidir. Nefretle başlayan her karşılaşma arzuyu körüklerken, bastırılan her his onları biraz daha karanlığa sürükler. Çünkü bazen nefret, arzunun en tehlikeli kılığı; bir dokunuşsa insanın aklını da ruhunu da esir alan bir lanettir. Geçmişin perdesi aralandıkça unutulmuş anılar uyanır, kanlı sırlar gün yüzüne çıkar. Roxana'nın nefreti karşı koyamadığı bir tutkuya dönüşürken vampirin karanlık arzuları iki kaderi tek bir yazgıda buluşturur. Ama şehvetin iblisinin istediği, bir kadının kalbinden çok daha fazlası olabilir. Çünkü bazı arzular kana susar, bazı tutkular aklı baştan alır ve bazı vampirler bir kez sahip oldukları şeyi asla bırakmaz.

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Tıkla ve keşfet. Uyarı: +18 kitaptır

"Bazen bir kadının kalbi değil, kaderi çalınır." Anya Petrovna... 18 yaşında, narin, masum... ve bir adamın mülkiyeti hâline gelen genç bir kadın. Annesinin ölümüyle yıkılan dünyasında, bir gecede bir erkeğe teslim edilen hayatı... artık ona ait değildir. Ne gözyaşı duyan olur, ne çığlığı duyan. Çünkü o artık Nikolai Morozov'un karısıdır. Nikolai... 31 yaşında, Rus yeraltı dünyasının acımasız kumar kralı. Güç, para ve itaat onun için her şeydir. Ama içindeki karanlık, Anya'yla birlikte daha da vahşileşir. Onu istiyor... sadece bedenini değil, ruhunu da. Her dokunuşunda Anya biraz daha kırılır, biraz daha unutur kim olduğunu. Ve zamanla... nefret yerini garip bir bağımlılığa bırakır. Bir mahkûm, efendisine hayran kalabilir mi? Bu hikâye, aşkın kolay bir yol olmadığını bilenler için... Kalbin atarken bile aklını susturmanın mümkün olmadığını gösteren bir serüven. > "O adamı hiç sevmedim. Ama bir gün onun gözlerine bakıp... kendimi unuttuğumda artık çok geçti." ♠️Karanlığın Hakimiyeti♠️ Kırılganlıkla gücün, nefretle bağımlılığın iç içe geçtiği sürükleyici bir hikâye... Kendini kaptırmadan duramayacağın bir yolculuk başlıyor. Cesaretin varsa okumaya başla, çünkü bu karanlık seni değiştirebilir. ⚠️ İçerik Uyarısı: Bu hikâye, zorlayıcı temalar, toksik ilişkiler, psikolojik gerilim ve yetişkinlere yönelik sahneler içermektedir. Yalnızca 19 yaş ve üzeri okuyucular için uygundur.

Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... "Artık onu bırakmam." Diyordu Kuzgun. Sesi hiç uyumamış gibi dinçti. "Abi saçmalama istersen. Kız gitmek isterse ne yapacaksın? Zorla mı tutacaksın?" Dedi Hakan. Tek kaşım havalandı. "Evet, zorla tutacağım. Daha önce küçük diye uzak durdum, ama kader onu bana tekrar getirdi. Bir daha bırakmam." Sesi netti. Kimden bahsettiklerini anlamadığım için kaşlarım çatıldı. "Sen iyice kafayı yedin." Dedi Hakan sinirle. Sesleri kısıktı. "Evet yedim. Kafayı yedim. Boşuna getirdin beni buraya konuşmak için. Kararım kesin. Asel'i bırakmam." Dedi Kuzgun sert sesiyle. Durdum. Sanki o an dünya bile durmuştu. Nefesim kesildi. "Hani unutmuştun kızı? Ne oldu bir anda?" Dedi Hakan. "Unutmuştum. Ama o tekrar çıktı karşıma. Seviyorum onu." Demesiyle kan beynime sıçıradı. Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. "Bu sevmek değil Kuzgun. Sen o kıza korkunç derecede takınt-" Diyordu ki sözü yarıda kesildi. Çünkü bir adım ileriye gitmiş ve kapıyı açmıştım. İkisinin de gözleri üstüme çevrilirken ben şokla Kuzgun'a bakıyordum. ... Kitabın ilerleyen bölümlerinde, açık bir yazım diliyle anlatılmış sevişme sahneleri yer almaktadır.

*** "Gömleğinizi çıkarın lütfen" "Neden?" Genç kadının aralanan dudakları kocasının baskın sesi yüzünden geri kapandı. "Zarar gören yeri kaburgalarıysa, gömleğini kaldırır" diyerek ani çıkışını açıklayan Karatlı ifadesizce karısına bakıyordu. Doktor irice açtığı gözlerini Tamere çevirip ciddi bir ifadeye büründü. "Aslı Hanımın göğüs kısmında da bazı morluklar var...muane etmem gerek" Aslı'nın gözleri iki adam arasında mekik okurken kocasının lacivertlerinin anbean koyulaştığını farketti. Karatlı sinirle soluk verip koltuğa yerleştiğinde bu Aslı için bir nevi izindi. Gömleğin düğmelerini açıp üzerinden sıyırdı. Aynı gömleği reng sütyeni ile karşısında kaldığında Karatlı bu duruma daha fazla seyirci kalmayarak yerinden kalktı. "Giy üzerini!" Emrivaki sesi ve sert duruşuyla oldukca sinirli duran adama karşı gelmeyerek gömleği geri üzerine geçirdi. "Kremi ben sürerim Doktor. Sen kaburgalarına bak."

•1990'lı yıllarda Adana'da geçen tutku dolu bir aşkın hikayesi. °Argo, küfür ve yetişkin içerik barındırır! °Yaş farkı bulunmaktadır! °Gerçek kurumlarla alakası bulunmamaktadır. °Her bir olay hayal gücümden ibarettir. 12.07.2023 ♧

"seninle aynı yatakta uyumam. anlamıyor musun? Bu evlilik gerçek değil. benim için hiç bir anlamı yok" Üzerime doğru yürüdü ve beni bir köşede kıstırdı. "çocuk değilim, ve evcilik oynayacak bir adam hiç değilim. kesinlikle benim karım , benim yatağım da uyuyacak. "

--En yüksek Bilim Kurgu #1, Fantastik#1-- "Beni kapının önünde bıraktın. Bir ay sonra döneceğini söyleyip. Beş yıl, iki evren, on kıta sonra kafana silah dayamam gerekti beni geri alman için. " Uyarı: Bir önceki hikaye düzenlenme aşamasında olduğu için bu hikaye ile aralarında kopukluklar olacaktır. Kendi riskinizde okuyunuz. İyi okumalar. Atlantis'i arkalarında bıraktılar. Peki ya gölgeler? Onlardan öylece vaz mı geçtiler? Yeni bir umut ve yeni bir görevle Dünya'ya geldiler. Ama Dünya'daki hayat bekledikleri gibi değil.

--En yüksek: Bilim Kurgu #1, Fantastik #1, Aksiyon #3 -- Claire hafızasını kaybetmiş bir biçimde kendisini yabancı bir evrende bulur. Kafasındaki bir ses sürekli olarak kaçmasını söylüyor. Ama bir yabancı. Tek bir yabancı. Kalmasını sağlayan tek şey o. Sürekli gidecek bir yeri olmadığını hatırlatıyor. Bağlanma sorunları olan yarı alkolik bir ressam, memnuniyetsiz bir teknoloji dehası, istediğini elde etmek için her şeyi yapabilecek kendinden büyük bir kaplanı olan bir hayvan sever, her şeye sırtını dönmüşken eve geri dönmek zorunda olan bir dansçı... Ülkeyi yönetenler bunlar. Bir de adından başka bir şey hatırlamayan Claire. Ne yanlış gidebilir ki?