Çığlıkların sebebi bu sefer bir kadın. Hemde ülkesine canını vermeye hazır bir kadın

Ayperi... 24 yaşında evli Pilot bir hanımefendi. Ailesini tanımayan, tanımak istemeyen güçlü kadın. Bolat erkekleri 24 yıldır kardeşi sandıkları kıza büyük sevgi gösterirlerse, Ayperiye nasıl davranırlar? Gelin hep beraber öğrenelim. Klâsik abi kitabı. Mantıksız biri tarafından yazılmıştır. Çokta takmayın. Kitap, gece üçte gelen ilham perileri isteği üzerine yazılmıştır ~27072021

Açelya 17 yaşında olmasına rağmen okadar çok şey yaşamıştı ki... Ama herşeye rağmen bir umudu vardı belki kurtulurdu. Peki kurtulursa nolacaktı? Nasıl bir hayatı olacaktı? Gerçekten yaşayabiliyorum diyebilecek miydi? Açelyanın yaralı kalbini onarabilecekler miydi??? ***Kitaptaki herşey bana aittir eğer çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ***

Hilal, hasta annesini iyileştirmek adına her şeyi yapmayı göze alan bir üniversite öğrencisidir. Üniversitesine konuşmacı olarak gelen Miran Azizoğlu ile hayatı değişir. Miran, bir bebek karşılığında Hilal'in annesini iyileştirmeyi teklif eder. Hilal ise Miran'ın teklifini kabul eder.

Ayperi tek başına yaşayan insanlardan uzak duran Mahallesi'nde başıboş olarak bilinmiş bir kız. Gece vakti yaşadığı bir olayla gerçek ailesine kavuşur ve hayatı bambaşka olur. Kendini başka bir evrede bulur. Buna aşk bile dahil. Bakalım ayperi tek başına mücadelesi nasıl olacak. #gercekailemkurgusudur. #ölümcülaşk

Küçük bir mahalleye tayini çıkan Rüya ve Alaca mahallesi sakinlerinin yaşadığı mutlu anlar.

Genç ressam Neva Alanka, yıllardır kalbinde ve aklında üzerini örttüğü kişiyi sır gibi saklıyordu. Aslında her şey açıktı, görmek isteyen görüyor, duymak isteyen duyuyordu. Ama Roman Oflaz... O sevgiyi yıllarca görmedi, o sevgiyi dile getiren kelimeleri duymadı. O sevginin üzerini örten katran karası renkteki nefreti ise anlayamadı. Neva Alanka, tüm tablolarında tek bir kişiyi ve o kişinin ona bıraktığı acıyı yansıttı. Fırça darbeleri, kalbini dinleyerek kağıtların üzerinde ağır ağır gezindi; anılar, acılar, görünmeyen yaralar çizdi. Sevdiği adam için sesini kaybetmişti. Özünü, ruhunu unutmuştu. Kimse anlamadı. Roman Oflaz ise, onun adını haykıran küçük kızı duymadığı gibi onun kalbine bıraktığı acıyı da, ruhuna açtığı derin yaraları da bilmedi, görmezden geldi. Her karşılıksız aşktan, bir nefret doğardı... Neva Alanka, kalbini parçalara ayıran, ruhuna daima kanayacak yaralar açan, şen sesini duymayan, onu hiç görmeyen Roman Oflaz'a, yara mı olacaktı yoksa yara bandı mı? KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 02/02/2025

Ankara'nın gri gökyüzü altında, adaleti mikroskop camlarında arayan titiz bir Kriminal Uzmanı: Zeynep. Suçluların peşinde ömrünü tüketmiş, sert mizaçlı ve hakkaniyetinden ödün vermeyen bir Başkomiser: Ömer. ​Zeynep, yeni bir hayata adım atmak için tuttuğu dairenin anahtarını çevirdiğinde, sadece bir eve değil; kaderinin en zorlu dosyasına da giriş yaptığından habersizdi. Karşı dairesinde oturan, geceleri operasyonlarda, gündüzleri ise adaletin izinde olan Ömer Başkomiser ile yolları bir cinayet mahallinde kesişecekti. ​Bir yanda bilimin soğuk gerçekleri, diğer yanda inancın sarsılmaz teslimiyeti... ​Aynı apartmanda iki yabancı, aynı dosyanın içinde iki inatçı yürek. Ankara'nın ayazında, her şeyin bir tesadüften ibaret olmadığını kanıtlayan tek bir şey vardı: Kader. ​Karanlık bir cinayet, mühürlenmiş sırlar ve bir kapı eşiğinde başlayan ilahi bir tevafuk. TÜM HAKLARI SAKLIDIR. Bu hikayenin kurgusu, karakterleri ve olay örgüsü tamamen şahsıma aittir. İzinsiz bir şekilde herhangi bir platformda kopyalanması, paylaşılması, (ç)alınması veya benzerinin kurgulanması durumunda yasal yollara başvurulacaktır. Emek hırsızlığına karşı lütfen duyarlı olalım.

Liva Marsel.

"Çok merak ettim," dediğinde bana döndü abim. "Ne diyeceksin Ahu?" Öyle mi dercesine kaşlarımı kaldırdım. "Emin misin abi? Ama bunu duymaya pek hazır değilsin gibi.. Hım?" Gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. "Vazgeçtim, sus." İpek ve Doğa ne diyeceğimi gayet iyi biliyordu. Tuğrul da anlamış olacak ki arkasına yaslandı. "Susmuyorum. İki aydır tavırların değişti, çok farklı biri oldun. Sebebini tabii ki biliyorum, bir yere kadar haklıydın da zaten. Ama artık abarttığını düşünüyorum," dediğimde ayağa kalktım. Tuğrul meraklı gözlerle bana baktı. Aynı şekilde abimde. "Alışsan iyi olacak," dedim ve Tuğrul'un yanına oturdum. "Ahu," dedi abim dişlerini sıkarak. Tuğrul'un elini tuttuğumda abime baktım. "Çünkü biz birbirimizi çok seviyoruz ve senin lafınla da ayrılmaya niyetimiz yok!" Kalbim onu istiyordu. Bu hikayenin sonunda yanacağını bile bile.