leyallamiaa
- Reads 244
- Votes 158
- Parts 11
Görmezden gelinmeye asla tahammülü olmayan Elzem Aslan, babasının bitmek bilmeyen kusursuzluk beklentisi yüzünden yıllarca hırsını ve egosunu büyütmüştür. Çünkü onun için fark edilmemek, kaybetmekten bile kötüdür.
Yakın arkadaşının doğum gününü kutlamak için ilk kez gittiği mekanda, arkadaşının ısrarı üzerine sahneye çıkan Elzem, sadece bir şarkı söylerse en fazla ne olabilirdi ki?
Onun için o gece, arkadaşının doğum gününe renk katmaktan ibaretti. Bir şarkı, biraz eğlence, bolca kahkaha... O gece hayatında bir şeyler sessizce değişti ve Elzem bunun farkında bile değildi.
Peçeteye yazılmış isimsiz bir not ve kırmızı bir gül...
Kimden geldiğini bilmiyordu. Attığı küçücük bir adımın, onu nasıl bir cehennemin içine sürükleyeceğinden haberi bile yoktu. Ama Ateş, Cehennem'den korkmazdı ki...
Karun Karas; sakinliği, arabesk ruhu, az konuşup çok düşünen yapısı, romantizmden anlamayışı, düz mantığı ve ilgisizliğiyle Elzem'in alıştığı hiçbir şeye benzemiyordu. Aralarındaki çekim inkâr edilemeyecek kadar güçlü, birbirlerine ait olmalarıysa bir o kadar imkânsızdı.
Biri kendini korkusuz bir Ateş sanan Gül, diğeri ise o Ateş'e Cehennem olacak bir Kurt... Aynı hikayede karşılaşırlarsa kim kimi yenecekti?
Ya da kim kime yenilecekti?