justechate
- Reads 819
- Votes 141
- Parts 14
İnsan bazen en güzel gökyüzüne, durup seyredecek vakti olmadığında rastlardı.
Taha'nın günleri birbirine benzeyen hastane odalarında, yarım kalan basketbol maçlarının anılarında ve çoktan alıştığı bir düzenin içinde geçiyordu. Bazı şeyleri değiştiremeyeceğini öğrenmiş, değiştirebildikleriyle yetinmeyi seçmişti.
Sonra Ömer'le tanıştı.
Ömer, hiçbir şeyi olduğu gibi kabul etmekte pek başarılı değildi. Fazla düşünüyor, fazla sorguluyor, sinirlendiğinde susmayı beceremiyordu. Taha ise onun aksine, hayatı ciddiye almamak için yeterince sebebi olduğunu düşünüyordu.
Birbirlerinin hayatında yer edinmek gibi bir planları yoktu.
Ama bazı karşılaşmalar planlara uymazdı. Bazı insanlar, alıştığınız sessizliği bozmakla kalmaz, bir sonraki günü beklemeniz için de sebep olurdu.
Ve bazen insan, bir yere hızla giderken başını kaldırdı. Gökyüzü tam da o gün, hiç olmadığı kadar güzel olurdu ama yol onun güzelliğini doya doya izleyeceğin kadar uzun sürmezdi.
("in another life - Bokuaka"dan esinlenilmiştir)