0538 *** : Tahmin et bakalım Emre: Ne? 0538 ***:Gögüslerimin bedenini. 0538 ***:Biraz ipucu verebilirim

Bir grup arkadaşın intikam oyunu aslında yanlış kişiye yapılmışsa? notalarınsiyahı: Neden her şeyin yalan? notlarınsiyahı: Zor olmuyor mu senin için? linaluna: Kimsin? linaluna: Benden ne istiyorsun? notalarınsiyahı: Bir şey istemiyorum.

Ece: Selammmmmmm +7 900 123...: Кто ты? (Sen kimsin?) Ece: Ne? +7 900 123...: Ты знаешь, что написал не тому человеку? (Yanlış kişiye yazdığını biliyor musun?) Ece: Normal konuşabilir misin lütfen? +7 900 123...: Ты пожалеешь. (Pişman olacaksın.)

Ela, 2 yıldır İspanyada yaşayan arkadaşının yeni telefon numarasını bulduğunu sanar ve mesaj atar: Siz: Selamm. Siz: napıyon Umut? Siz: Görüşmeyeli baya olmuş, ne zaman dönücen Türkiyeye? Siz: Numaranı değiştirdiğini de haber vermemişsin. +34 803...: ¿Quién eres? Siz: Ayy Umut, ne demek kimsiniz, şaka yapıyon heralde, benim ya, Ela Ama Ela, arkadaşı Umut sandığı kişinin, İspanyanın en karanlık kişisi Rio Damian Valentino olduğunu bilmiyordur.... Yazmaya başladığım tarih: 12.09.2026 Yayınlama tarihi: 12.09.2026 Bitiş tarihi: bilinmiyor

[texting, tamamlandı] 0533.: Kimse içimde tutup da haykıramadığım onca cümleyi bilmiyor. 0533.: Ölüyorum yavaştan. 0533.: Beni duy artık. 0533.: Beni duy ve sarıl. © 2019 | vera

Ara ara +18 kısımlar vardır. Yetişkin içerik Narin karşısında alayla ona bakan adama baktı. Derin bir nefes alıp aynı cümleyi tekrarladı "ben yapabilirim gerçekten yaparım" dediğinde adam bu kez kahkaha atmadı, Narin'in yüzüne korkunç bir gülümseme ile bakıp "o zaman git ve hazırlan Selim beyi göndereceğim eğer o memnun kalırsa işe alınırsın. Ha bir de gözlerini bağla ve Selim bey aç demeden açma" dedi. Narin ağlanacak haline gülüyordu. Bir yandan da nasıl bu kadar dibe batmıştım diye düşünüyordu. Başını aşağı yukarı salladı "peki nereye gidip hazırlanacağım" dedi. Adam masasın üzerindeki telefonu alıp birisini aradı "Neşe birazdan odamdan çıkacak kızı al ve hazırla ardından da iki yüz onbeş numaralı odaya götür" dedi ve telefonu kapattı. Gergince yutkundum Narin. Birkaç saat sonra annesinin masum kızı Narin olmayacaktı, belki birkaç saat bile sürmezdi o uysal ve masum Narin değil bir fahişeydi artık ve onu bu yola iten babasının ihanetiydi. Narin o adamın dediklerini yapmak üzere çıktı odadan. Başına gelecek hiçbir şeyi bilmiyordu. O gece onu alev alev yakacak bir aşka düşürecekti hem onu hemde namı değer Selim beyi.

Üzerindeki sırılsıklam kıyafetlerinden akan damlalar parkeyi ıslatırken, "Pes et artık!" dedi sinirle burun kemerini sıkarak. Forması üzerine yapışmıştı, sıkıca kenetlediği çenesinden üşüdüğünü gayet iyi anlayabiliyordum ama her zamanki gibi inat ederek, bunu belli etmemek için elinden geleni yapıyordu. Elindeki, giymek için aldığı ama bana laf yetiştirmekten giymeyi unuttuğu kot ceketi ıslak olmayan tek şeydi ve biraz daha burada böyle dikilmeye devam ederse hem onu da ıslatıp, hem de hasta olacaktı. Kollarımı göğsümde birleştirip "Pes etmek mi?" dedim alayla. "Ben bu oyun için tavuk kemiğine dokundum be!" Gözlerini devirdi. "Evet, iki yıl önce." Omuzlarımı silktim. "Yine de dokundum o iğrenç şeye," dedim geri adım atmadan. "Hem çok istiyorsan sen pes et." "Asla," dediğinde, başımı sallayıp "Ben de öyle düşünmüştüm," diye mırıldandım. Önümdeki titreyen bedenine bakarken daha fazla dayanamadım. Nefesimi dışarı bırakıp yenilmişlikle yanına yaklaşmaya başladığımda, kaşlarını çatmış, adımlarımı takip ederek ne yaptığımı anlamaya çalışıyordu. Tam önünde durduğumda başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım ve kısık bir sesle "Aklımda," diye mırıldanarak ısrarla üzerine giymediği ceketini aşağıdaki parmaklarının arasından çekip aldım. İki yanındaki kollarından birini kavradığımda, soğuktan buz kesen bedeninin kasıldığını anbean hissetmiştim. Umursamadan, "Giy şunu," diye mırıldandım ve sağ kolunu kaldırarak ceketin aynı taraftaki kolundan geçirmeye çalıştım. Ne yapmak üzere olduğumu anladığında, tam dibimdeki bedeninin titrediğini tüm hücrelerimle hissettim. Soğuktan olmadığına yemin edebilirdim. | Kısa hikaye

Karan:Senin defterinide ben almışım dediğin gibi. Aden:Tamam yarın kütüphaneye getir alayım senden? Karan:Yarın sırana koyarım sende bi ara benim masama bırakırsın yanyana gözükmemize gerek yok. Aden:Tabi haklısın. Aden:İyi geceler. Görüldü

Ben ona yıllarca "Ayaz abi" dedim. O ise bana hep "küçük,cimcime" dedi. Çocukluğumun en güvenli insanıydı. Abimin en yakın arkadaşıydı. Evimizin bir parçasıydı. Sonra büyüdüm. Ben büyüdüğümü fark ettim. O ise hâlâ beni çocuk sanıyordu. Her şey, atılan tek bir mesajla başladı. Önce tartıştık. Sonra alıştık. Sonra birbirimizin gününü merak etmeye başladık. Ama bazı insanlar sadece yanlış zamanda doğru kişidir. Ve bazı hitaplar... Değiştirilmesi en zor olanlardır. Çünkü "Ayaz abi" demeyi bıraktığım gün, hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

"İtalyanın tüm çıkışlarını kapatın! O kızı da karnında ki bebeğimi de bana bulun!"...