Herşey kolay ve anlaşılırdı. Her şey tek bir şeye bağlıydı; duygulara. Hayatın boyunca hissettiği her duygu vicudunda bir çil bırakır insanın. Ana çiller olarak anılan en belirgin çiller ise tamamen rastgele kendi yerlerini kendi belirlerdi. Saçların kıvırcıklığı ebedi neşeyi gösterirdi. Turuncusu ise neşeyi. Eğer ne kadar yoğun yaşarsan duygularını o kadar koyu mavi gözlerin olur der bir efsane. Arelyn ise onlardan farklı doğdu. Duygusuz, çilsiz, kömür karası gözlerle ve düz siyah saçlarla. Hayatı boyunca hiç ağlamamış, üzülmemiş, kırılmamış olmak kulağa güzel gelebilir. Ama hiç sevinnemiş, mutlu olmamış, heyecanlanmamış birinin hayatı nasıl sıkıcıdır bilir misiniz? Tıpkı tek bir notayı çalan bir gitar gibi. Tek düz, tek nota ve tek ses. Kulak paslatacak kadar sıkıcı. Yani öyleydi. Gallowen'a gelmeden önce. Dört ırkın birlikte barış içinde yaşayabileceğini kanıtlamak isteyen büyük adanın içindeki bir bina olan Gallowen'a gelmeden önce öyledi. Gallowen ne bir akademi ne de bir hapishane idi. Gallowen zorlamaz, baskı yapmaz, sana sadece fırsat sunar. Gallowen yol sunar, her adım senin iradenle atırlır. Gallowen görevler, görevler hedef sunar. Yolu kendine seçersin...

!UYARI! Dark romance konseptinde yazıyorum. Arya, Jess ile tanıştıktan sonra onu takıntı haline getirir ve bütün hayatını onunla ödeşmek ve sevgisini kazanmak için harcar. Bu yolculuğunda karşısına çıkan Valerian Mercer en büyük şansı ve şanssızlığıdır. -ALINTI- Dengemi kaybederek sırtüstü masaya çakıldım. Dizlerim masanın kenarından aşağı sallanırken, bacaklarımın arasına girip o iri, güçlü elleriyle boğazıma yapıştı. Zaten az önceki boğuşmadan dolayı nefes nefese kalmıştım; şimdi ise ciğerlerime hava gitmesi için resmen çırpınıyordum. Ellerim, boğazımı sıkan ellerinin üzerine kapandı. Ona yalvaran gözlerle baktım. Parmakları boğazımda hafifçe gevşedi ama üstüme daha da eğildi. Dudakları yüzüme teğet geçerken, o ölümcül ve pürüzsüz sesiyle fısıldadı: "Tek anladığın şey şiddet, değil mi?" Cevap vermedim, yüzümü yana çevirerek onunla göz temasımı kestim. "Sonuçta... Babandan sadece bunu öğrendin." Bu cümleyle birlikte başımı hızla ona çevirdim, gözlerimiz yeniden çarpıştı. Babamı nereden tanıyordu? Bu lanet olası adam kimdi?! "Bırak beni!" diye bağırarak altından kurtulmak için çırpınmaya başladım. Derin bir nefes vererek bu beyhude çabalarıma göz devirdi. "Hâlâ anlamadın mı? Senin benden kaçma ihtimalin yok!"

Hayatta yaptığımız her seçim, yaşadığımız her küçük an bir yola çıkar. Bazen bir pişmanlık sürükler yolu yokuşa, bir inanç sürer bizi daracık bir patikaya. Bir kararsızlık öylece dolandırır bizi döner kavşakta. Ve aşk... Tam da en umutlu, en heyecanlı, en tutkulu olduğumuz zamanda tüm tabuları yıkar gibi rotayı belirler çıkmaz sokağa. Oysaki sokağın sonundaki 'çıkmaz sokak' tabelasını görene dek pır pır eder yürek, kanatlanıp uçmak ister. Umudun, inancın, tutkunun, heyecanın yerle bir olduğu bu iki kelime kırar yüreğin kanatlarını. Ama yürek arsızdır. Yara da alsa, kanatları da kırılsa mıh gibi saplar kendine 'aşk' ın adını. Böyle bir durumda söz geçirebilir misiniz yüreğinize? Söküp atabilir misiniz onu içinizden? Yoksa sarıp sarmalar mısınız onu, küçük bir serçe gibi? Her pır pır ettiğinde, her kanat çırpmak istediğinde bir umut tebessümü sunar mısınız ona? Belki sizler de yüreğinizdeki serçe ile aklınızdaki sırtlan arasında kalmışsınızdır. Aklınızdan geçen her güçlü, kararlı, otoriter fikriniz; yüreğinizdeki o kırılgan, naif, hevesli duygularınızla bir çatışma halindedir. Fikirleriniz bir av olup duygularınızı avlayabilir mi, bir sırtlan serçeyi hiç kuşkusuz yutabilir mi? Eğer siz de bu soruların cevabını henüz bulamadıysanız, Firdevs'in yolu size ışık tutacak. Onun yolundaki her tabela, her durak; sizin yolunuzda ilham olacak. Var mısınız bu rotayı beraber oluşturmaya?

''Beni kontrol edemezsin Ejder.'' ''Kontrol etmek isteyen yok. Sen bu evi yak, ben de küllerini toplayayım.'' Ömür, kardeşini geri almak için ölü bir kızın kimliğini çaldı. Ejder, babasının intikamını almak için bir düşmanın evine sızdı. Bir malikane, onlarca yalan ve gerçeği bilen iki tehlikeli ruh. Herkes onun "kayıp kız Melek" olduğuna inanırken, Ejder onun sokak kokan yırtıcı bakışlarını ilk andan tanıdı. Şantajla başlayan zorunlu bir müttefiklik, o lüks çatının altında alev alev yanan yasak bir çekime dönüştüğünde, sadece Yazgan ailesi değil, ikisinin de geçmişi kül olmaya mahkumdu.