Bir bar taburesinde çaresizce oturan Adil, ona seslenen yabancı bir kadının tenine hapsolur.

Bu hikâye, 18. bölüm sonrasındaki Esdil'e dair kendi yorumumdan oluşacak.

Adil, gökyüzünü sınır değil meydan okuma olarak gören dahi ve pervasız bir havacılık şirketi kurucusudur; Esme ise yıllardır onun kaosunu düzene çeviren, en güvendiği ve hayatındaki yerini hiç sorgulamadığı kişidir. Şirketin gizli teknolojisi ölümcül bir kazada ortaya çıktığında, içeride bir şeylerin ters gittiği anlaşılır ve Adil ilk kez hem kurduğu imparatorluğu hem de yıllardır değişmez sandığı düzenini kaybetme ihtimaliyle karşı karşıya kalır. Gökyüzünde olduğu gibi, hayatta da en tehlikeli şey bazen görüş alanının hemen dışında kalandır.

Evliliğe günler kala Esme'nin Adil'i terk etmesiyle yarım kalan bir aşk giden bir kadın ardında bıraktığı bir adam biri gittiğine asla inanmıyor diğeri çaresizce bulunmayı bekliyor.

Sis, hiçbir şeyi yok edememişti. Yalnızca gerçeğin üzerine ince, sessiz bir örtü serip, gizlemişti. Bir zamanlar aynı ufka bakan iki çift göz, artık aynı gökyüzünde bambaşka yalnızlıklara dalıyordu. Çünkü bazen insan, sevdiğini kaybetmez... Sadece sis çöker aralarına; ne yol görünür, ne de birbirleri.

CEO EsDil :)

Bir sabah Adil ve Esme uyandıklarında kendilerini birbirlerinin bedeninde bulurlar. Birbirinin geçmişte yaptıklarını kabullenemeyen, birbirlerinin yaptıkları seçimlerin sonuçlarını yaşadıklarını düşünen Esme ve Adil, kendileri bu seçimleri yapmak zorunda kaldıklarında her şey umdukları gibi mi olacak? Hikaye tamamen mizah amaçlıdır.

Bazı insanlar hayatına konuşarak değil, adını söyleyerek girer. Esme için Adil tam da böyleydi: konservatuvarın taş duvarları arasında adını anons eden, sonra aylarca aklında yankılanan bir ses. Yeniden karşılaştıklarında onları birbirine bağlayan şey yalnızca müzik değildir; söylenemeyen arzular, yarım kalan ilişkiler ve yalan söylemeyen şarkılar da aralarındadır.

​"Onu kendi seçtiği cehennemde bırakmaya yemin etmiştim ama yirmi yıl boyunca o cehennemin bekçisi oldum." ​Bir tarafta Trabzon'un sisli dağlarında şifa dağıtan bir doktor, diğer tarafta İstanbul'un zirvesinden onu sessizce izleyen bir adam. Kaçılan gerçekler, geri dönülen o topraklar ve yüzleşme vakti.

"Doğru dedin onu, aynı yatağa giren iki yabancıdan başka bir şey değiliz biz."