Yıllar önce, kazandığı üniversiteyi okumak için İstanbul'a giden Baran zemheroğlu, üniversite de ikinci yılını geçirirken beklemediği bir anda karşısına çıkan Leyla, tüm dengesini alt üst etti. Baran'nın, Leyla'ya duyduğu aşkın hiçbir dil de telaffuzu yoktu. Birlikte çıktıları bu yolda hayatlarını evlilikle taçlandırdılar. Tabii... Bu zannettikleri kadar uzun sürmedi. Leyla'nın ansızın bir sabah onu terk etmesi üzerine hayatı mahvolan Baran zemheroğlu, okuduğu üniversiteyi tamamlayıp Mardin'e geri dönmüştü. Yıllar boyunca, Leyla'nın onu neden terk ettiğini merak etsede, peşinden asla gitmedi. Onu terk eden bir kadının peşinden gidecek kadar aciz bir adam olmadığını düşünüyordu. Gel zaman git zaman, aradan tam iki buçuk yıl geçmişti. Fabrikasında bulunan ofisinde otururken, odasının kapısı açıldı. İçeriye gelen kadın, Leyla'nın Anne'siydi. Gelirken tek gelmemişti, yanında iki yaşlarında bir kız çocuğu vardı. Baran'ın gözler, bir yandan yaşlı kadın'a bakarken bir yandan elini tuttuğu Küçük kız çocuğuna bakıyordu. Aradan geçen sessizliğin ardından, yaşlı kadın." Bu senin piçin." diyip, küçük kızı Baran'ın bulunduğu masa'nın önüne fırlattı. Duyduğu' piç ' kelimesinden sonra, eli silahına sarılmıştı. Bunu gören yaşlı kadın, yaptığı hatanın farkına vararak odadan bir hışmınla kaçıp gitti. Baran ağa, yaşlı kadının peşinden gitmek istesede içeride ki küçük kızın bakışları altında bu pekte mümkün görünmüyordu. Oda'nın ortasında duran küçük kıza bakınca ne yapacağını şaşırmıştı. Birbirlerine attıkları kaçamak bakışların ardından, Baran koltuğuna oturdu. Küçük kıza bakarak" Leyla hamile miydi?" Dedi, kendi içinden." Bu mümkün olabilir mi?" Küçük kız, Baran Ağa'nın bakışları altında ilerleyip masanın etrafından dolanarak Baran'a," Baba." Demişti

-Beni istiyorsan O'dan iste . Beni seviyorsan seni sevmemi benden değil O'dan iste . Değişmek istiyorsan O'nun için değiş benim için değil .' Genç kız umut dolu gözlerini genç imamın üzerinde gezdirdi . -Peki ben bendimi bulana kadar ya seni kaybedersem ?..' Genç imam cebinden çıkarttığı beyaz mendili kıza uzattı . -Ben seni beklerim ..'dedi ve gözlerine minik bir bakış kondurdu genç kızın . 'Ömrüm yettiğince beklerim ..' -Söz mü ? ' -Rabbimin izniyle söz.. ' ~Rüyalarındaki saliha eşini bekleyen Emir Hoca .. ~Cehennem gibi bir hayattan kaçan Su Hümeyra .. Nikah evvela Göklerde kıyılır .. Yeryüzündeki nikahları için biraz sabır gereklidir .. Bu zamanın Yusuf ile Züleyha'sı ... 💕

Vâye: Nasip, kısmet. ••••• Ben Defne. 25 yaşında bir Psikoloji mezunuyum. Liseden sonra 1 sene üniversiteye hazırlandığım ve üniversitede de 1 sene alttan derslerimi veremediğim için bu yaşımda KPSS'ye hazırlanıyordum. Babam Ankaralı olduğu için ve babamın işlerinden dolayı Ankara'da oturuyorduk ama ben hem sınava daha iyi hazırlanacağımı düşündüğümden hem de biraz dinlenmek istediğimden dolayı anneannemin yanına Ordu'ya, küçük köyümüze gelmiştim. Dedem vefat ettiğinden beri kuzenim Ayça anneannemle birlikte burada yaşıyordu. Ayça liseden sonra üniversiteye gitmemişti ve evde nakış yapıp internet üzerinden satıyordu, oldukça tanınıyordu. Köyümüzde uzun süredir tek yaşayan yaşlı bir teyze vardı. Emine Teyze çocuklarından hiç hayır görememişti ve öldükten sonra evinin askeriyeye bağışlanması için bir vasiyet bırakmıştı. Emine Teyze birkaç ay önce vefat etmişti ve ev de askeriyeye bağışlanmıştı. Emine Teyze'nin vefatından bir süre sonra o eski ev restore edilmişti. Bugün de askeri bir manga köye, eğitime geliyordu. Muhtarın söylediğine göre bu manga teğmenlerden ve onları eğitecek bir üsteğmenden oluşuyordu. ••••• Final: 27.10.2020 🌸