Cień w pokoju zawsze wydaje się gęstszy, gdy zapada noc, ale dla szesnastoletniego Hana noc trwa tu nieprzerwanie od miesięcy. Nawet w najgorętsze dni lata nie zdejmuje ubrań z długim rękawem, jakby materiał był jedyną tarczą odgradzającą go od świata, którego już dawno przestał rozumieć. Każdy kolejny dzień staje się jedynie cichym odliczaniem, a jego znikające w zastraszającym tempie ciało i waga spadająca daleko poniżej bezpiecznej granicy są jedynymi dowodami na to, że wciąż fizycznie istnieje. Wokół niego tętni życie paczki znajomych, z którymi spędza czas, uciekając wzrokiem przed własnym odbiciem. Przegląda się w nich jak w lustrze pełnym niedomówień - widzi powściągliwe, niezrozumiałe spojrzenia Chana i Felixa, których łączy sekret ukryty przed całą resztą, i czuje ciężar własnego sekretu, który pali go od środka. Han kocha Minho. Kocha go tak straszliwie i bezradnie, że sama myśl o tym uczuciu staje się dla niego fizycznym bolesnym ciężarem. Jest bezapelacyjnie przekonany, że jest w tym osamotniony, a osiemnastoletni Minho nigdy nie spojrzy na niego inaczej niż na zwykłego młodszego kolegę. Nie wie jednak, że w tej grupie każdy jest mistrzem udawania, a milczenie bywa najgroźniejszą bronią. Zamknięty w pułapce własnych czarnych myśli, balansuje na samej krawędzi, z której coraz trudniej zebrać siły do odwrotu. Jak daleko można się posunąć w ukrywaniu cierpienia, zanim cisza stanie się nie do zniesienia? UWAGA!!! w książce występują: - problemy psychiczne - próby samobójstwa - zaburzenia odżywiania - samookaleczanie - depresja - problemy rodzinne Idk co jeszcze tu występuje (zapomniałam co jeszcze chciałam tu napisać) 30.08.2026 - ? W częsciach od II do XI daty wstawienia się pojebały gdyż nic nie wstawiłem 23.09 Jeśli ci się spodoba zaobserwuj mnie na tt: cfel_00 a nazwa wyświetlana: 𝕮𝖋𝖊𝖑