Güzellik çoğu insan için bir lütuftur. O talihsiz ruh için ise bir ceza. Kirli eller bu ruha elini sürdüğü vakit lekeler her bir yanına bulaşır, onu git gide canavarlaştırır ve bu kötülüklerle kuşanan ruh artık kurbanı olduğu güzelliğini tek bir amaç uğruna kullanır. İçindeki canavarı saklamak. Canavar geri kalan bütün hayatını insanlara benzemeye çalışarak geçirir. Onlar gibi gülmeye, ağlamaya ve hissetmeye çalışır. Ardından yolu kendisi gibi insan kılığında yaşayan bir toplulukla kesişir. Güzelliğinin altına saklanan canavar ilk defa dürüst olabilir ve kendini oraya ait hisseder. Ta ki ait hissettiği yerin aslında eski ışığını içine çekmiş bir kara delik olduğunu anlayana kadar.