O günden itibaren sürekli birlikteydik. Hyunjin ve ben köfte ve patates gibiydik. O bana ağaca tırmanmayı öğretti. Ben de ona ağaçtan sarkmayı. O benim derslerime yardım etti, ben de ona ütü yapmayı öğrettim. Bazen de dışarıda oturup yıldızları beklerdik. Dedesinin onu merak edeceğini söylerdi. Biraz daha kal derdim, kalırdı.

yonsei hukuk fakültesinde bir cinayet işlenir.

hep sendin, hep özeldin.

"küçücük kalbin var... dünyaları sığdırıyorsun."