Karanlığın ışığa karıştığı Vaelkar Krallığı'nda, kadim bir kehanet yüzyıllardır halkın kulağına fısıldanır: "Gölgeler kanla beslendiğinde bir ışık doğacak." Bazı kehanetler geleceği kurtarmaz; sadece kimin feda edileceğini söyler. Thalvoria'da ışık ve gölge birbirini yok etmek için değil, birbirini tamamlamak için var olmuştur. Bu denge, gölgelerin kanla beslendiği bir çağda sarsıldığında, adı fısıltıyla anılan bir kehanet ortaya çıkar. Laryndis, ışık ve gölgenin soyundan geldiğini öğrenirken, taşıdığı gücün bir kurtuluş mu yoksa bir lanet mi olduğunu ayırt edemez. Karanlıklar Efendisi ise, geçmişinin yaralarıyla hükmeden, sevmenin bile karanlığa bulaştığı bir ruhtur. Birbirlerine çekilirler; çünkü aynı anda hem şifa hem de yıkımdırlar. Kırılma, kehanetlerin yanlış okunduğu, ihanetin sevgiyle iç içe geçtiği bir dünyada geçiyor. Güç, sadakat ve aşk; burada kurtarmıyor, daha derine batırıyor. Kimse masum değil. Kimse tamamen suçlu da değil. Ve Thalvoria'yı değiştirecek olan şey, bir zafer değil, bir kırılma anı.

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

Son kez bir ilkbahar sabahına uyandık. Ve ilkbahar o güne hapsoldu. Mavi gökyüzü, çiçek açmış ağaçlar, yumuşak bahar rüzgârı... Bir gecede tüm renklerimiz gri bir dumana dönüşüp insanoğlunun üzerine çöktü. O sabahla birlikte gençliğimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de o ilkbahar sabahı gibi geride kaldı. Artık büyümek zorundaydık. Artık o umutlu gençlik değildik; sorumluluklarımız vardı. Yuva dediğimiz yeri korumak için daha güçlü ayağa kalkacaktık. Bir arada kalacaktık. Hayatta kalacak ve belki de başkalarını hayatta tutacaktık. İnsanlığımız için savaşacaktık. Merhaba arkadaşlar, umuyorum ki yazdığım satırlarda ve karakterlerde kendinizden bir parça bulursunuz. Size, her şartta bizi ayakta tutanın umut etmek olduğunu öğreten ve hatırlatan bir kitap olur. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilirsiniz. İyi okumalar dilerim. :)

İpek eski sevgilisine yazacakken yanlışlıkla mahallenin ağır abisi Ahmet'e yazar. yaş farkı vardır. rahatsız olacaklar şimdiden okumasın.

Yazar olmak isteyen ama aradığı ilhamı bulamayan bir kadın ve hayallerinin önüne bariyerler dizilmiş yalnız bir adam bir gün aynı klinikte karşılaşırlar. xxx İthaf: Şafak sökerken öten horoza ve kuşlara. Şevval'e. Kedim Bulut'a. Nazlı'ya. Birde kız kardeşim Hüma'ya. xxx 160619 - 250719

"Qanlı Qədəh" adı ilə Wattpad'da yayımlanan ilk və tək Azərbaycan dilində kitabdır. Hər hansı bir surətin çıxarılması,kopyalanması, alıntı halında dərhal hüquqi proses başlanacaq. Bu kitabın adına da (Türkcə/Azərbaycanca) daxildir. Bir neçə bənzər adlar görürəm artıq. Davam etdiyi təqdirdə avtomatik şikayət edəcəm. 🍷 "Kanlı Kadeh" ismiyle Wattpad'de yayımlanan ilk ve tek Azerbaycan dilinde kitaptır. Her hangi bir kopyalanma olayında/durumunda hemen yasal işlemler başlatılacaktır. Eşq qırmızı şərab kimidir. Bir qədəh içdinsə bir daha əl çəkə bilmirsən.🍷

Onu ilk gördüğümde, tekerlekli bir sandalyedeydi. Siyah irisleri, keskin yüz hatları ve soğuk bakışlarıyla bana bir düşman gibi baktığında, ilk başta bunu umursamadım. Ancak bakacağım kişinin bir çocuk yerine o olduğunu öğrenmem, durumu tamamıyla değiştirmişti. Ve ne yazık ki, bu işe ihtiyacım vardı. 16/08/2016