අපේ ජීවිත කතන්දරේ එන සමහර නීරසම පරිච්ඡේද පවා රසවත් කරලා දෙන චරිත අපිට මුණ ගැහෙන්නේ හරි කලාතුරකින්.. මං විශ්වාස කරනවා ඒ වගේ හමුවීම් හරි වාසනාවන්තයි කියලා.. කලු ගැහුණු පරිච්ඡේද වල අඳුරු මතක මකලා දාලා, වෛවර්ණ පිරිච්ච අලුත් පරිච්ඡේද වලින් ඒ ජීවිත කතන්දරේ පුරවන්න උත්සාහ කරන චරිත මුණ ගැහුනොත්, එයාලව මඟ ඇරගන්න එක හරි අපරාධයක්.. හැබැයි.. ජීවිත කතන්දරේ කියන්නේ ඉස්සරහට විතරක් පෙරලෙන කතාවක් මිසක්, ආපස්සට පෙරලන්න පුලුවන් එකක්වත්, පරිච්ඡේද තුන හතරක් පන්නලා ගිහින් අනාගතේ මොකද වෙන්නේ කියලා බලන්න පුලුවන් එකක්වත් නෙවෙයි.. ඒ නිසා, දැනට ලියාගෙන යන පරිච්ඡේදය උපරිමෙන් විඳින්න උත්සාහ කරන්න.. අත ඇරෙන පරිච්ඡේද අත ඇරිලා ගියාවේ.. හැමදාම මතකේ රැඳෙන පරිච්ඡේද එහෙම්ම තිබුණාවේ.. අපි මේ ඇවිත් ඉන්නේ කෙටි කාලයක් ඇතුලත කතන්දරයක් ලියලා යන්න ආපු ගමනක් විතරයි..