"Seninle aynı evde yaşamak, pimini çektiğim bir bombayı cebimde taşımak gibi." Yedi yaşından beri birbirlerinin gölgesi olan Arda ve Efe, üniversite için İstanbul'a taşındıklarında her şeyin eskisi gibi olacağına inandılar. Birlikte büyümüş, birlikte kavga etmiş, birlikte her şeyi yaşamışlardı. Neden aynı evde yaşayamasınlardı ki?

Efe, kamera arkasında giderek kendisinden uzaklaşan en yakın arkadaşının sorunlarını nasıl çözeceğini bilmiyordu •ağırlıklı texting

efe: ne bu sakinlik arda: ne yapmam lazımdı, manitamın beni aldattığı dallamanın boynuna atlayıp aldatıldım diye ağlamam mı gerekiyordu?

arda: sen benden mi hoslanıyorsun

Efe'nin mezuna bıraktığı 3. yılından sonra ailesi ona özel bir hoca tutmaya karar verir

Aradan geçen üç koca yılın ve telafisiz bir kopuşun ardından; Efe ve Arda aynı villanın çatısı altında, aynı sahnenin eşiğinde yeniden karşı karşıya. Birlikte büyüyen, birbirinin ilk gençliğini ve en saf hisleri ile dolu hallerini tanıyan iki çocuk artık geçmişin kırgınlığı üzerinde duran iki genç yetişkin. Şimdi ise kendi sınırlarıyla, bastırdıklarıyla, yarım kalmış hisleriyle ve en çok da birbirleriyle yeniden yüzleşmek zorundalar. Bir zamanlar sığnağın olan birini yok saymak mı daha zordur, yoksa onu yeniden tanımaya cüret etmek mi? Seni bir zamanlar tanıyordum.⊹ ࣪ ˖ Bu kurgu, karakterlerin henüz 12 yaşındayken tanışıp dost oldukları ve sonrasında karmaşıklaşan hislerle lise sonuna kadar olan anıları ile günümüzdeki 22 yaşındaki halleri arasında gidip gelecek bir slowburn hikaye olacaktır. Anılar günümüzle eşitlenene kadar da çıkış yapmaya çalıştıkları günümüz kısmı yavaş ilerlemeye devam edecektir. Yetişkin oldukları bölümlerde yetişkin içeriklere de yer vermeyi düşünüyorum. Tamamen kurgusal bir fanfictiondır ve ilham aldığım kişilere yönelik hiçbir iddia taşımamaktadır.