bütün ömrümü kendime ait sanmıştım. yaşadığım onca şeyden sonra, üstesinden geldiğim her şeyden sonra beni hiçbir şeyin yıkamayacağından emindim. oysa hayatın bana yaptığı sürprizlerden biri, burnuma yediğim topun gözümü karartmasından çok daha kötüydü. kalbimi beni kandırdığını bilmeden ayaksızın birine bırakmıştım. döktüğüm gözyaşlarının ardından hayat bir nebze acır da bu defa her şey gerçek olur sanmıştım. olmamıştı. her şey barış alper kadar yalandı. yalancıydı. canımın yangınının ortasında, bir iş anlaşması uğruna beni kandırdığında bitip tükenmiştim. "ömrüm sen gelene kadar sonbahardan başka mevsim bilmezdi." demiştim ona bir defasında. oysa o bana sonbaharı bile aratıp sonsuz bir kışa mahkum etmişti. aşk ağlatır derlerdi de bu kadar yakabileceğini hiç düşünmemiştim.

Bazı aşklar vardı. Yarım kalacağı her yerden belliydi. Yarım,eksik,hiçbir zaman tamamlanmayacak ama tamamlansın diye ömrünüzü bile verebileceğiniz... İlk engel babamdı. Fenerbahçenin başkanı Ali Koç'un kızıydım ve o da rakip takımın oyuncusuydu. Bir sonraki engelse bizi tanıyanlardı. Onun gibi her şeyi kafasına takan biri için fazlaydı. İki eski sevgili olan Lizge Koç ve Barış Alper Yılmaz tüm engellere rağmen tekrar birlikte olabilecekler miydi? İmkansızları imkan dahiline getirebilecekler miydi? İMKANSIZ İMKANLAR BARIŞ ALPER YILMAZ

Yüzü ay gibi olan, ay yüzlü güzel kadın.

0535***: Kaldır o güzel kıçını ders çalış. 0535***: Sınavın var, kaldım diye ağlama sonra Siz: Sen kimsin? Siz: Hem nereden biliyorsun sen? Kim söyledi 0535***: Sınavın olduğunu mu? 0535***: Herkesin finalleri başladığı için, sınavın olduğunu tahmin etmek zor değil. Siz: Hayır onu demiyorum 0535***: Neyi diyorsun? Siz: Kıçımın güzel olduğunu. Reddettiğim çoçuğun staja gittiğim hastanede dokor olacağını ve bana hayatı zindan edeceğini nereden bilebilirdim ki?

13 yaşında Annesini kaybeden Zeynep yıllar sonra Annesine verdiği sözü tutup Restorant açar. Restorant o kadar tanınırki Futbolcular, Ünlüler, Oyuncular gelmeye başlar. Ansızın biri bir gün en sevdiği Çiçeği yollar. Aradan uzun zaman geçer, her hafta aynı Çiçek gelir ve bir süre sonra sahibini öğrenir. Barış Alper Yılmaz. Aylar sonra evlenip hamile kalır.

@rizeli53:Buraya yazıyorum,benim olacaksın @rizeli53:Çok tatlısın çok @rizeli53:Seni veren Allah'a şükürler olsun @rizeli53:Çok güzelsin çok @rizeli53:Ben güzelden anlarım (23:05) @farahsoyerr:Kimin fakesin @rizeli53:Gelecekteki kocanın

Bu evlilik gerçek değildi. Aynı evde yaşayan iki yabancıydık. Sonra birbirimizin yarasına dönüşmeye başladık. Garip olan şey ise, bir süre sonra bunun sahte gibi hissettirmemesiydi. Ve ben, onun en kötü hâlini bile ezbere biliyordum. ⚠️ İçerik Uyarısı: Bu hikaye sağlıksız ilişki dinamikleri içermektedir. Karakterlerin davranışları ideal ya da örnek ilişki olarak sunulmamaktadır. Okuyucu takdiri önerilir.

Irmak, 14 Şubat'ın özel bir gün olduğuna inanır ve o gün bir randevuya çıkmanın nasıl bir şey olduğunu merak eder. Ama hiçbir zaman Sevgililer Günü'ne sevgili denk getirememiştir. Hayatına birini almak ve âşık olmak istemediği bir dönemde sadece bir gün için randevuya çıkmanın iyi bir fikir olacağına inanarak internete Sevgililer Günü için bir ilan verir. Ancak ilk aşkı ilana başvurduğunda işler, Irmak'ın kontrol edemediği kadar karışır ve kalbinin etrafına ördüğü buzdan duvarlar hissettiği sıcak hislerle tehlikeye girer. Semih: Eğer o saçma ilanı kaldırmana yardımcı olacaksa değerlendirmeye alınmak istiyorum Irmak: Ne? Semih: Yazdığımı okudun Semih: Adayım

"Hadi gelin de imzalayın" "Neyi" diye sordum alık alık bakarak. "Nikah belgemizi" dedi yanımdan geçerken gülerek. ..... Bu hikayedeki hiç bir karakter ve olay gerçek değildir. Tamamen hayal ürünüdür. Karakterlerin gerçek hayatla bir ilgisi yok. Ve de şahsi fikirlerimdir. Her hangi bir çalma ve ya kopyalama yoktur. Eğlencesine yazılmış bir hikaye. Klişe severleri bekliyorumm.🙏🙏🙏🙏