Bir yarışma. 5 kişiden oluşan akıllara zarar bir grup. İki kişi arasında kimsenin planlamadığı bir hikaye, kurallarını koyamadığı tehlikeli bir oyun. Birinin etrafı kalabalıktı, diğerinin sesi. Birinin geçmişi vardı, diğerinin henüz yaşayamadığı şeyler. Biri içindeki o yoğun çekimi kibirli maskelerin ardına saklarken; diğeri ise hayatında ilk kez birinin dokunuşları karşısında darmadağın olmanın ne demek olduğunu hissedecekti. Biri geçmişinin enkazını gülümsemelerine gizlemeyi öğrenmişti, diğeri ise hayatında ilk kez gerçekten bir şey istemenin ne kadar korkutucu olduğunu keşfetmek üzereydi. Şöhretin, rekabetin, dostlukların ve yarım kalmış geçmişlerin arasında kurulan bazı bağlar vardır ki adı konduğu anda her şeyi değiştirir. Arda'nın insanlara güvenmek için hiçbir sebebi yoktu. Efe'nin ise kalbini korumak için. Bazen en tehlikeli şey hissettiğin duygu değildir; onu ne kadar süre görmezden gelebileceğindir. Dipnot: Arkadaşlar bu kurgu hızlı ilerleyen bir fanfic'ten ziyade slowburn yazılmış bir kitap tadındadır. İlk bölümler hikayeye giriş amacında olduğu için olaylar yavaş yavaş gelişir, karakterler yavaş yavaş açılarak kendini gösterir. Başlarda boğucu ve sıkıcı gelebilir, diyaloglar karakter tanımlaması yüzünden az gelebilir ama birkaç bölüm sonra sizi fazlasıyla içine çekeceğine ve keyifle okuyacağınıza eminim. Dipnot 2: Hikaye ilerleyen bölümlerde fazlasıyla yetişkin içerik barındırmaktadır. Rahatsız olanlar lütfen okumasın. Bu kitaptaki karakterler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla bağlantısı yoktur..

arda: selam hayatım efe: fake tarot hesabın işe yaramadı herhalde -exes to lovers-

arda albümünde yine eski sevgilisine gönderme yapmış.

𝘦𝘧𝘦 : ben bu cocugu cimere vericem goruceksiniz 𝘣𝘢𝘵𝘶 : bence kendini ver hucrede kafa dinlersin kimse yok zaten Gün boyu rahatsızlık veren Arda, Ve ondan nefret eden alt komşusu Efe.

[Aref + MilBar] "Her soyunma odasında duşa girdiğimde beni böyle perdenin aralığından dik mi izleyeceksin?" Efe dolabında eşyalarını toparlarken ensesinde kulağına doğru bir fısıldama hissettiğinde irkildi. Başını çok hafif arkaya çevirdiğinde esmer oğlanın koyu kahve gözleriyle buluşmuştu kendi kahve gözleri. Daha sonra gözlerini kaçırıp arkasına geri döndü. "Yok öyle bir şey... Yanlış anlamışsın sen. Ben sadece boş duş var mı diye bakınıyordum." Esmer çocuk, önünde sırtı ona dönük şekilde duran çocuğun konuşmasıyla kıkırdadı. "Hmm. Vardı aslında boş, neden girmedin daha sonrasında?" Efe, paniklediği ve heyecanlandığı için eşyalarını umursamadan dolabının kapağını sertçe kapatıp arkasında ki esmer oğlana döndü. "Sanane ya? Keyfim ve kahyası girmek istemedi. Oldu mu?"

efe dünyayı umutla görüyordu, her zaman pozitifti, insanlar onun için parıldayan ışıklardı. ama efe, kendi parıltısını göremeyecek kadar da kördü. arda için en acı olan da bu oldu. düz yazı, çok az texting

Hiç ayrılmamalıydık Arda Soydoğan x Efe Şan