efe dünyayı umutla görüyordu, her zaman pozitifti, insanlar onun için parıldayan ışıklardı.
ama efe, kendi parıltısını göremeyecek kadar da kördü.
arda için en acı olan da bu oldu.
düz yazı, çok az texting
"Senden nefret ediyorum Arda"
Arda alt dudağını ısırarak dibindeki
çocuğun gözlerine baktı.
"O yüzden mi beni içine sokmak
istercesine kendine çekiyorsun?"
Senin gözlerin her zaman boğuştuğun ikilemlerle bulanmıştı.Bense nutkum tutulmadan konuştum ilk kez. Yaralarla doluydun ama mutluydun, çünkü biliyordun: Benim sesim ilk kez duyulmaktan korkmamıştı.