mayaaas
Bazı insanlar çocukluğunu güzel anılarla hatırlarlar.
Ben hatırlamam.
Ben çocukluğumu nefret ettiklerimi bile kaybetmemek için verdiğim çabayla hatırlarım.
Ben çocukluğumu gözlerimin önünde yitip gidenlerle hatırlarım.
Yıllar boyunca tek bir şeye tutundum:
Bir gün, benden alınan çocukluk, başka çocuklardan da alınmasın diye savaşacağıma.
Bu yüzden ölmemek için savaştım, bu yüzden büyüdüm.
Bu yüzden hiç vazgeçmeyip, klinik toksikolog oldum.
Bazı zehirler insanın ruhundan arınmaz, bazı yaralar hep açık kalır ve sadece insanı ayakta tutacak büyük öfkelere dönüştürür.
Her şey planlıydı, yolundaydı.
Ta ki hayatıma, hayatta yok etmek için çabaladığım her şeye sahip, o adam girene kadar.
Herşeye rağmen, bazen insanı en çok korkutan şey geçmişi değildir.
Geçmişteki çocuk halinin kabuslarını süsleyen birini sevebilme ihtimalidir.
Asla pes etmeyenlere, savaşın ortasında büyümüş çocuklara ve koskoca dünyada tek kalan insanlara adanmış.
Hayatını, başkalarına adamışlara özgü bir hikaye.