Hayaller çocukken güzeldir ama büyüdükçe insanlar hayatlarında hayallerin yeri olmadığını anlar. Gerçeklik benlikleri ele geçirmiştir. Acı, bedenleri kavurup hayalleri, acı dolu hayatlara ve yaşanmışlıklara çevirmiştir. Bu hikayede hayallerin yeri yok sadece gerçekler var...

"Her kaçış, aslında seni bekleyen kadere doğru atılan bir adımdır." Melodi, ailesinin ona biçtiği sessiz rolü reddedip kendi ismini bile "Yasemin" olarak yeniden yazacak kadar asidir. Ancak ataerkil bir düzende, bir kadının özgürlüğünün bedeli ağırdır. Kız kardeşi için kendini feda edip hiç tanımadığı bir adamla evlenmeyi kabul ettiğinde, ruhundaki son ışığın da söndüğünü sanır. Fakat o gece, her şeyi geride bırakıp kaçmaya karar verir. Kendi başına hiç adım atmadığı dünyada, tren raylarının arasında kaybolmuşken karşısına çıkan o adam, Yasemin için bir sığınak olur. Hayatı boyunca erkeklerin gölgesinden kaçan bir kadın, ilk kez bir yabancının ellerine güvenini bırakır. Yasemin özgürlüğne koştuğunu sanarken, aslında en büyük sırrın kalbine mi yürüyordu yoksa bir "bilinmeze"mi? Kaçtığı adamın karanlığı mı daha büyüktü, yoksa sığındığı yabancının sessizliği mi? Çünkü bazen en güvenli liman, aslında fırtınanın başladığı yerdir.