Myśleliśmy, że to zwykły blok. Nie wiedzieliśmy, że pod fundamentami robotnicy bezcześcili masowe groby z dawnego getta. Choć kości wywieziono, krew ofiar została w ziemi - a ich cierpienie uderzyło w moją rodzinę. ​Przez lata żyliśmy w paranormalnym koszmarze: od niewytłumaczalnych chorób i agresji, przez kota uciekającego przed pustką, aż po niewidzialne dłonie zaciskające się na szyi w środku nocy. Ucieczka do nowego domu nie pomogła. Zjawy, starzec czytający gazetę w fotelu i dzwonek działający bez baterii zmusiły moją mamę do podjęcia ostatecznej walki o spokój tych dusz. ​Ta historia wydarzyła się naprawdę.I wszystko ma znaczenie UWAGA: W książce mogą pojawiać się powtarzające się elementy. Jeśli zauważysz powtórzenie, potraktuj je jako kontynuację poprzednich wydarzeń i przejdź dalej bez obaw. Za błędy z góry przepraszam

Miała być tylko szybka podróż do rodzinnego domu. Kilka godzin za kierownicą, kawa z automatu i nocleg w przydrożnym motelu. Emi nie wiedziała, że to miejsce nie wybacza błędów. ​Gdy jej samochód odmawia posłuszeństwa w środku lasu, pomoc wydaje się wybawieniem. Tom - nieznajomy z furgonetki - wydaje się idealnym ratunkiem. Ale w pokoju numer trzy, gdzie ściany zdają się mieć uszy, Emi szybko orientuje się, że jej „ratownik" jest jej najgorszym koszmarem. ​Kiedy w telewizji pojawia się ostrzeżenie o poszukiwanym mordercy, Emi zdaje sobie sprawę: gra o przetrwanie właśnie się zaczęła. Policja jest w drodze, ale czy zdąży, zanim Tom zapuka do jej drzwi po raz ostatni? ​Hotel ma swoje mroczne sekrety. Emi ma tylko jedną szansę, by przeżyć noc. Czy starczy jej odwagi, by uciec z miejsca, które miało być tylko przystankiem w podróży?