biryildiziste
- Reads 2,971
- Votes 144
- Parts 11
"Hayat, her ne kadar kalın duvarların olursa olsun, seni hep en zayıf yönünden vurur..."
Barda geçirdiği o talihsiz kaza sonucu bacağı ağır şekilde kırılan Gökçe, hastane odasındaki yalnızlığını ve bedenindeki o tuhaf sızıyı unutmak adına, arkadaşının getirdiği o isimsiz, gizemli kitabı vakit geçirmek için okumaya başlamıştı, Zamanın nasıl aktığını hissetmeden göz kapaklarına çöken o ağır uykuya teslim olmuştu.
Ancak bu defa uyanış, bir hastane odasının soğuk sabahına ait değildi.
Aniden gözlerimi açtığımda, zihnimdeki tüm gerçeklik algısı bir anda yerle bir oldu. Bacağımı kalçama kadar saran o devasa, ağır alçı tamamen yok olmuştu. Üstelik üzerimdeki civcivli geceliğimden ya da iç çamaşırımdan tek bir iz bile kalmamış; tam manasıyla çırılçıplak bir halde, nereden geldiği belirsiz kan kırmızı ışıkların altında, buz gibi bir yatakta yatırılıyordum.