Yavuz abi, topuzumdan firar eden saçımı okşayarak kulağımın arkasına ittirdi. Ilk defa bu kadar yakındık ve ilk defa saçlarıma dokunmuştu. Bu hareketi yutkunmamı sağladığında merhem sürmeyi bitirdiğim elini bırakıp kullandığımız eşyaları tekrar kutuya koymaya başladım. "Sinan'ı gerçekten seviyor musun?" Yavuz abinin sorduğu sorudan sonra hareketlerim dondu. Afalladım. Aptalın tekiydim! Hani ben bu adama yaklaşmayacaktım. Anlamıştı işte! Ne diyecektim şimdi ben? "Yavuz abi-" "Merak etme kimseye söylemem!" Dediğinde sesi o kadar sinirli çıkmıştı ki bir anlık gafletle yüzüne bakmıştım. Aramızdaki yakınlık beni daha çok germeye başladı, bakışlarındaki donukluk üşümem için yeterliydi. Siyah sakallarının altındaki çenesi daha çok gerilmeye başladığında ela gözlerini gözlerimden çekti.

Bir söz var bilir misiniz? "Doğduğun ev kaderindir.." 𝓡&𝓚 ⚠️AŞİRET KURGUSUDUR,YETİŞKİN İÇERİK VARDIR⚠️

İmzasız bir sözleşmeydi bizimkisi; profesyonellik adı altında başlayan ama kalplere sızan bir yangın. Yiğit, sevmeyi bilmeyen bir adamdı; duygularını kilitlediği o soğuk holding duvarları arasında sadece emir vermeyi bilirdi. Ben ise onun bu karanlık dünyasındaki tek sığınaktım. Şirketin o sessiz odalarında, mesai saatlerinin dışına taşan her dokunuşumuz profesyonelliğin bittiği, arzunun başladığı yerdi. Aramızdaki bağ sadece bir aşk değil; tenimizin birbirine susadığı, nefesimizin kesildiği karanlık bir tutkuydu. O, sevmeyi bilmezdi ama arzuyu en derinden hissettirirdi. Tenim tenine mühürlendikçe, o sadece bir patron olmaktan çıktı, ben ise sadece bir asistan... Biz sevgiyi en baştan; birbirimizin yaralarından, geceyi bölen o yakıcı donulunuşlarından ve birbirimize olan açlığımızdan öğreniyorduk. Karşımızda duran her engele inat; o sevmeyi, ben ise onun hem limanı hem de en büyük tutkusu olmayı öğreneceğm.

🌹 Genç adam, karşısında melekleri kıskandıracak derece güzel olan karısına doğru adım attı. Tam önünde durdu ve siyah gözlerini kısıp derin bir nefes aldı. Elindeki kırmızı kutunun kapağını açtı ve yüz görümlüğünu çıkardı. Genç kız heyecandan titreyen elleri, deli gibi heyecandan atan kalbi ile gelinliğin eteklerinden tuttup arkasını döndü. Kocası yüz görümlüğünü takacaktı. İçindeki heyecana engel olamıyordu. Kocasının ellerini bir anda boyunun da hissedince istemsizce bir ürperdi. Tekrardan kocasına doğru döndü. Bu sefer elleri duvağı tuttu ve kaldırdı. Mavi gözlerindeki heyecan ile kocasının gece gözlerine baktı. Kocaman ellerini genç kızın yanağına koydu. Yüzü o kadar küçüktü ki, elleri arasında kaybolmuştu eğildi ve anlına bir öpücük kondurdu. - Yeni evine hoş geldin Gül." Dedi kalın gür sesiyle, genç kız uzun kipriklerini kıpraştırdı, ve kocasının aksine ince olan bir sesle konuştu. -Benim adım Gül değil ağam. Gülhanım." Gülhanım & Yusuf Mirza 🌹 Yayınlanma Tarihi:05.11.2022 Not; Çiftlerimin arasında yaş farkı vardır rahatsız olanlar okumasın lütfen.🌸

Sekiz yaşında, babasını kaybetse de, onu ayakta tutan, ruhunu besleyen bayrağı ve vatanıydı. Yıllar sonra babasının mesleğini göğsü gere gere, tırnaklarını kazıya kazıya alan, üsteğmenlik rütbesine kadar çıkan Elzem Karadoğan, kaos timinin komutanıydı. Ta ki, gittiği görevde, kimliğini gizlemiş bir yüzbaşı ile tanışana dek. Yüzbaşı Barut Kara Saruhan, ikisinin de kaderinin gökyüzünde çizilişinin adımını atmıştı. İki yıldız yan yana durduğunda, gün doğumunda kaybolacaklarından habersizlerdi. ** Tuttuğum silahım kabuslarımın başını çekse de vazgeçmeyen bir ben vardım. Yıkımlarım, parçalanmışlıklarım, yok sayılışlarım, ölümlere şahit gözlerim, yaşadığım darbelere karşı dik duran başım. Hepsi ama hepsi bendi. Ben kimdim? Buydum. Ölümdüm, yaşamdım, intikamdım, kaybedendim ya da kazanandım. Bir çocuk vardı geçmişte dur durak bilmez, delinin teki. Bilirdim hep, canı yanardı. Ne kadar gülse, ne kadar mutlu hissetse akşamında yalnız kalması yeterdi. Zaman, onun için milim milim işlerken, yalnız o küçük kız çocuğu büyüdü, kadın oldu. İlk vatan dedi sonra acım. Onu ve babasını yıkanları parçalamaya yemin etti. Yolunu çizdi, gücünü buldu, öfkesine sarıldı, kanayan yarasını umursamadı, kararan gözleri; ölümü fısıldıyordu. ** "Bir kaç dakika önce çok doğru söyledin. Tanışalım." Elini sıkmadım. "Batak." "Gerçek adın ne?" "Yok." dedim sertçe. "Batağım." "Bataksın," dedi boş elini kendine çekip, cebine sıkıştırırken. Anlamış gibi başını aşağı yukarı sallarken, gülümsedi. Az önceki sinirli halinden eser yoktu. Gözlerimin içine içine bakarken, "Yüzbaşı Barut Kara Saruhan." demesiyle başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Dudaklarım aralandığında, rütbe yukarımda olan komutanımı tehdit ettiğim gerçekliğiyle yüzleşiyordum. [30.06.23] | yetişkin içeriktir. |

kimse yazmayınca ben yazayım dedim her bölüm farklı hikayeler istek alıyorum

Aşkın sonu daima pişmanlık mıdır?

Kapısının yavaşça açılıp kapanması ve sonra kilitte dönen anahtarın sesi Brianna'nın beklentiyle tüylerinin ürpermesine neden oldu. Marcus'un daha önceden giymesini istediği beyaz, mini geceliğini giymiş, kulağı kapıdaki seste heyecanla bekliyordu. Duyduğu sesle yataktan doğrulup, odanın loş ışığında kendisini Marcus'a savurdu. Bir gece gerçekten çok uzun bir zamandı. - Yavaş ol güzelim, tüm gece seninim. - Çok özledim. - Benim kadar çok mu? Marcus onu iyice kendine bastırıp ne kadar özlediğini hissetmesini sağladı. Brianna inleyerek Marcus'un kokusunu ciğerlerine çekti. Sonra onun elini alıp geceliğin etek ucundan kendine bastırdı. - Bak bakalım ne kadar özlemişim. Marcus'un ince, uzun parmakları Brianna'nın ıslak ve ilgiye aç kadınlığında ilerledi. O kadar ıslaktı ki ne kadar iri olursa olsun rahatlıkla gireceğini biliyordu Marcus. Bir parmağı içine kaydığında Brianna Marcus'a biraz daha sokuldu. Gözlerini kadının kendine zevk ve arzuyla bakan yüzünden alamıyordu Marcus. Elini çekip, Brianna'nın bedenini hoş bir şekilde vurgulayan beyaz geceliğini omuzlarından sıyırdı. Takım olarak giydiği beyaz brezilyan, dantel külota ise şimdilik dokunmadı. - Bu gece seninle yavaşça sevişeceğim Brianna ve sen beni tamamıyla hissedeceksin.

Ruhuna aldığı yaralar ile daha güçlü olan, inatçılık mesleğinde master yapmış bir kız, Ezra. Annesi ile bir kasabada yaşayan oradan kaçmak için türlü girişimlerde bulunan ve asla yılmayan bir kızdır. Ezra'nın umudu bitince inadı başlıyordu. Ve Ezra inadını devreye sokmuştu. Birgün yine şansını denediğin de karşısına çıkan adamın onun umudu olduğunu nereden bilecekti? Babası, abileri ve ikizine kavuşmak için çırpınan yavru bir güvercin'in hikayesi.

Önceki hayatımda hep ezilen o kızdım. Sonra bir şey oldu. Okuduğum lise romanına reenkarne oldum. Üstelik kendi doğum gününde katil tarafından öldürülecek olan zorba kızın bedenine reenkarne oldum!