Bazı suçlar cezasız kalır. Bazı insanlar bunu kabul etmez. Taehyun kanunlara inanır, Beomgyu ise sonuçlara. Aynı davada karşı karşıya gelen iki farklı adalet anlayışı... Peki hangisi doğru?

-under the sky in room 553, i discovered you and i- "Hastanedeki origamiden kalpler geleneğini hiç duymuş muydun?" Kalbi alan çocuk heyecanla inceledi, neşeyle başını salladı. "Evet! Annem dedi ki ne zaman birisi cennete gitmek için hastaneyi terk etse hepimiz onlar için kağıttan kalpler katlarız! Bunun gibi, bunun gibi!" "Bu doğru." diye kıkırdadı Soobin. "Ama nasıl başladığını biliyor musun? Burada, bu odada başladı. Kaybettiği aşkı için her gün kağıttan bir kalp katlayan, her yaptığının onu o gözlerin açılacağı güne biraz daha yaklaştıracağını uman bir çocuktan." "Ne yazık ki onun için o gün asla gelmedi." Diğer bir deyişle, birbirine sahip olmanın ne demek olduğunu çok geç olana kadar fark etmeyen çok yakın iki çocukluk arkadaşının umutsuz aşk hikâyesi, özlem, kaybolmuş umut, karşılıksız aşk ve aralarındaki tüm trajedilerden derlenmiştir. ________________________ Hikâye bana ait değildir, sadece bir çeviridir. Orijinal eseri ao3'te spellfire isimli kullanıcıdan okuyabilirsiniz.

evdeyim ama artık evimdeymişim gibi hissedebileceğim kimsem yok. #1beomjun #1yeongyu #1txt

Güney Kore ve Kuzey Kore arasındaki diplomatik ilişkiler geri dönülemeyecek raddede karışmıştır. Sınır sınıra olan iki ülke arasında büyük bir savaşın patlak vermesi siyasi yelpazeyi yeniden şekillendirirken savaştan kaçan mülteciler sınıra yakın olan askeri bölgelerin toplama kamplarında esir tutulur. Savaşın ardında gizlenen gerçek, insani yasalara aykırı olarak, insanların DNA'larını değiştirmek üzere başlanmıştır. Choi Beomgyu, kendisini Albay Yeonjun'un komutasındaki Güney Kore 28.Bölge Askeri Üssü'nde hafızasını kaybetmiş bir şekilde mülteci olarak bulur. Hayatta kalmanın her zamankinden daha zor olduğu bu dönemde kendisiyle ilgili bildiği tek bilgi doktor olduğudur. Kaos dolu geçmişiyle gerçek sandığından daha karmaşıktır.

beomgyu sevgilisi onu her kırdığında kavanoza bir deniz kabuğu atıyordu. Kavanoz dolduğunda, taehyun'a olan sabrı da dolacak. |minific + texting

"Hırsız olmanın en iyi yanı nedir biliyor musun?" Düşündü kahve saçlı oğlan. "Bilmem, kimsenin kapıları açmasını beklemeye gerek duymamak mı?" "Hayır, her şeyi çalabilecek olmam." "Kalbimi de çalacak mısın o hâlde?" Oğlanın bu dediği hoşuna gittiğinde sessizce bir gülüş bıraktı. "Bilmem. İzin verecek misin?" ...

'normalde' dünyada sadece o ve ben kalmış olsaydık bile onunla ilgilenmezdim - 'normalde' peşinden koşulan taraf hep ben olurdum - 6 ocak 2024

"çok fazla da değil, yaşamanın ne kadar güzel bir şey olduğuna dair sana tam tamına yirmi neden versem aklındaki şeyi yapmaktan vazgeçeceğine söz verir misin?" - 18 eylül 2022

sadece aşktan ve güvensizlikten ibarettik. güvensizlik kabardıkça kabarmış, aşk ise parçalanmıştı. yağmur bir daha yağmamak üzere durmuştu, dilek fenerlerimiz daha uçarken uzaklaşmıştı birbirinden. sözler tutulmadan unutulup gittiğinde anılar kalmıştı geriye. şimdi ikimiz de başka şehirlerde bir tarafa dağılırken, bize ayrılan sürenin sonuna gelmiştik.

prens soobin ve yarı tanrı hueningkai'nin yolları, kutsal akademide kesişir.